سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

رنجهای شیرین از ره آوردهای بعثت

image_pdfimage_print

انسانها به نسبت تفاوتشان با نگرشهای مختلف و با عینک‏ها و چشم اندازهای متفاوت به جهان پیرامونی خود نظر می کنند و اتفاقات و حوادث را با همان دید، تجزیه و تحلیل می نمایند و به تبع هر یک از این دیدگاهها نوع زیست افراد نیز در جهان متفاوت می شود. میتوان این نوع دیدگاهها را از دو منظر کلی بررسی کرد؛ ممکن است گروهی کل نظام آفرینش را بی نظم و مبهم و آشفته و بدون پیام و محتوا لحاظ کرده، و با این عینک به عالم نظر کنند،که نتیجه ای جز تحمّل سختیها و یا ناامیدی و پوچی نخواهد داشت و درمقابل ممکن است گروهی به پیروی ازنبی مکرّم اسلام(ص) بینشی نبوی به عالم و آدم داشته باشند که در اینصورت تمامی صحنه های زندگی معنادار شده و درد و رنج و شادی و غربت و تنهایی و فراق و وصال و حیات و مرگ ، مفهوم خاصی می یابد و این آیه سرلوحه ی او در زندگی می شود که «اِنّی ذاهِبٌ إلی رَبّی سَیَهْدین» و این یکی از پیامهای مهم بعثت انبیاست که در پرتو اعتقاد و ایمانی عاشقانه به خدا و دیار ابدی، زندگی معناداری را برای بشریت در قالب دین الهی عرضه میدارند وبرای انسان عنوان مسافری را اطلاق می کنند که چند روزی در میان راه است وسختی‏های راه را به یاد وصال دوست، برایش سهل و هموار می سازند.
بی تردید کارکرد اصلی دین و فلسفه بعثت، کاهش رنج و سختی است؛ رنجهای نرسیدن، رنجهای از دست دادن، رنجهای غربت و رنجهای تکرار روزهای خستگی، که دین با عنوان مدیریت در بحران دراثنای این دردها و رنجها بروز و ظهورکرده و با ارائه تصویری معنوی از حیات معنادار، همه ی آنها را شیرین و بهجت انگیز می نمایاند و با آموزش عدم اعتماد به محیط پیرامون از هجمه ی غفلتها و آفات پیروزی مصیبت و بلا و رنج بر انسان، اورا در امان میدارد و انسانی شجاع و حماسه آفرین می سازد که همه ی عسرو سختیها و مشقتها را در مصافی عاشقانه گردن می زند و رهسپار وادی نیستی شان می کند و این چنین غایتها و ارزشهای ماندگار در زندگی زاد و ولد می نماید واین انسان امانت هستی را با تن نحیف اما نیرومند به دوش می کشد. او در پرتو بعثت پناهگاهی بی بدیل می یابد و تکیه گاهی معتمد که در پهنه های ظلمانی هستی و در هنگام بارش تیرهای بلا، یاور و پشتیبان او می شود و ولایت ابدی الهی و اولیای الهی را در قلب و جان او محسوس می گرداند.
بعثت پیامبر نه تنها انسان ۱۴۰۰ سال پیش را از نا آرامی به اوج آرامش رساند بلکه ناجی انسان مدرن و مضطرب و غریب قرن بیست و یکم گشت و او را از دریای پر تلاطم فتنه و ناامیدی به ساحل محبت و رحمت ربوبی کشاند. و این یکی از مهم‏ترین دست‏آوردهای بعثت برای انسان می باشد. و در واقع، یکی از مهم‏ترین و اصلی‏ترین رسالت‏های پیامبران تلاش برای تصحیح بینش انسان نسبت به هستی وتعلیم شیوه ی تعامل با آن است. پیامبران با عمق بخشیدن به وجود انسان و گشودن ساحت‏های متعالی‏ بر وی ، به او دیدگاهی جامع و نافذ بخشیده، و زوایای دیگری از هستی را بر او آشکار می‏کنند. و تلخی و نامطبوع بودن رنج را گوارای وجودش می کنند وتا جائی روحش را بلند و متعالی میکنند که بی رنجی رنج او میشود و آنگاه دستان خود به آسمان گشوده و طلب رنج می نماید؛ که در این مقوله خود سفیران آسمانی پیشگامان در این نوع حیات بودند، بطوریکه در اوج آزارها و رنجهای وارده حتی از درون خانه و خودیها که به صراحت این نداهای جاهلی را می شنیدند:
«نَراکَ اِتَّبَعَکَ اِلَّا الَّذینَ هُمْ اَراذِلُنا»
«انّا لَنَراکَ فینا ضَعیفاً»
«اِنّا لَنَراکَ فی سَفاهَهً»
«انّا لَنَراکَ فی ضَلالٍ مُبین»
«اَوْ یَقْتُلُوک»
«اَوْ یُخْرِجُوک»
«ساحِرٌ اَوْ مَجْنُون»
اما با سلاح «رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُم» و «باخِعٌ نَفْسَکَ» و جواب قاطع « مَا اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْر» و با نمایاندن چهره نیکوی «أَنْصَحَ لَکُمْ » عاشقانه و صبورانه و مخلصانه مدال صفوه اللّهی و نبیّ اللّهی وخلیل اللّهی و کلیم اللّهی و روح اللّهی و رسول اللّهی ورحمه للعالمین را به خود اختصاص دادند.
و بعثت چه خدمت عظیمی برای حیات بشر نموده که باور برمیهمان بودن در این خانه را در قلب و جان راحل و ذاهب و کادح حک کرده و نظم و نظام و ارزش جهان و آخرت را برای بشر به بهترین نحو ترسیم کرده است.

…اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَ الضَّلالَه…