سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

رواج بازار مکّاره شبهه…

image_pdfimage_print

امروزه شبهه یعنی باطل آمیخته به حقّ، به علت اثرات مخرب خود، جامعه ما را فراگرفته و به دلیل تضعیف روحیه علم وتحقیق در جامعه، بازار شبهه رونق بیشتری گرفته و متاسفانه جاهلان، دلالان این بازار مکاره بوده و مروّجان شبهه، دوستان نادان شده اند؛ چرا که شبهه بدلیل آمیخته شدن به حق، جاهلان را متاثر کرده وتحت تاثیر خود قرار داده و باعث شده ناخودآگاه آنرا اشاعه دهند. و لذا در مکتب اسلام بشدت با شبهه و شبهه افکنان مبارزه شده وعوامل ونتایج شبهه وروحیه شبهه افکنان وراههای مبارزه با آن بطور کامل بیان شده است؛ چنانچه امام علی(ع) در روایتی از علت وجودی شبهه سخن گفته و میفرمایند: «از شبهه حذر کنید زیرا که شبهه به قصد فتنه وگمراه سازی ساخته شده وشبهه به این دلیل شبهه نامیده شده که شبیه حق است»، و همچنین آن حضرت وقتی شنید که عمار یاسر با مغیره بن شعبه در موضوعی مجادله میکند فرمود: «ای عمّار رهایش کن زیرا او از دین خود جز آنچه به دنیایش نزدیک کند، چیزی فرانگرفته است وبه عمد امور را برخود مشتبه ساخته تا شبهات را بهانه ای برای لغزشها وخلافکاریهای خویش کند».
وجالب اینکه مولای متقیان یکی از دلایل بعثت پیامبر اکرم(ص) را زدایش شبهات معرفی میکند.
و بالاخره آن حضرت برای بهتر شناختن شبهه به شاخه های آن اشاره کرده و میفرمایند:

«که شبهه چهار شاخه دارد:
از دل باختگی در برابر زینت
آراستگی و وسوسه نفس
توجیه کردن کجیها
آمیختن حق به باطل است».

واما بهترین راه مبارزه با شبهات توقف در برابر آنها و عدم رواج دادن شبهات میباشد، بطوریکه حضرت رسول (ص) میفرمایند:

«حلالی روشن وحرامی روشن وجود دارد ودر این میان اموری مشتبه ومبهم وجود دارد پس هر که شبهات رارها کند از حرامها نجات یابد وهرکه شبهات راپیگیرد مرتکب حرامها شود وندانسته به هلاکت در افتد».

وامام محمد باقر (ع) در اهمیت معرفت و آگاهی واثر آن در خنثی سازی شبهه میفرمایند:

«درنگ کردن هنگام پیش آمدن شبهه بهتر از فرورفتن در گرداب هلاکت است وحدیثی را روایت نکنی بهتر از این که حدیثی را نفهمیده روایت کنی».

حال در دنیای امروز که بازار شبهه بسیار گرم است باید مراقب و هشیار بود و هرگز تحت تاثیر کلام باطل در ظاهر زیبا نشد و با درنگ و تأمل کامل وکافی در برابر شبهات از شیوع وگسترش آنها جلوگیری نمود و هشدار که اینک متاسفانه به این امر توجه کافی نمیشود.