سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

“زینب(س) وپرداخت اجر رسالت”

image_pdfimage_print

آنچه از احوالات حضرت زینب (س) در بیشتر محافل و مجالس و نوشتارها، گفته و بیان گردیده، مربوط به واقعه بعد از عاشورا میباشد و نقش ایشان در پیام رسانی جریان عاشورا و اسارت بیشترین مطالب را بخود اختصاص داده است. هر چند که این مقطع از زندگی ایشان بسیار مهم و برای حیات اسلام بسیار ارزشمند واقع شد، اما لازم است به زندگی و عملکردهای ایشان قبل از این وقایع هم پرداخت و توجه ویژه داشت. چون آنچه که بعنوان عمل مطلوب و معروف از کسی زبانزد همه میشود، محصول تلاشهای پیشین آن فرد است و اگر زینب(س) توانست حماسه و قیامی بیافریند که بعد از گذشت سالها هنوز مسلمان و غیر مسلمان از آن متأثرند، مرهون سالها حضور و ظهور امام معصوم در تمامی ابعاد زندگی ایشان میباشد.
حضرت زینب(س) در مقطعی از زمان در این حیات خاکی عمرشریفشان را سپری کردند که در طول این مدت با هفت معصوم ارتباط داشتند: حضرت پیامبر(ص)، حضرت زهرا(س) و امام علی، امام حسن، امام حسین، امام سجاد و امام باقر(علیهم صلوات الله)، این ارتباط به هیچوجه در ارتباط نسبی و پدرو مادر و برادر و برادر زادگی خلاصه نشده بود بلکه حضرت زینب با هر کدام از آن بزرگواران ارتباط امام و مامومی داشته و نهایت سعی خود را در پرداخت اجر رسالت در این ارتباط روا داشتند.
عملکرد حضرت زینب در مودّت و پرداخت اجر رسالت در طول زندگیشان کاملا مشهود و ملموس بود، که میتوان بصورت اجمالی در سه بخش مجزا ادای این وظیفه را از طرف علیا مخدره برشمرد :
۱_ در مسائل عقلی و مباحث تئوری دینی که با تشکیل مجالس علمی و قرآن و پرسش و پاسخ به سوالات زنان در این حوزه، مودت خود به اولیاء دین را ابراز و اجر رسالت پیامبر را در این بُعد پرداخت نمود.
۲_ در مسائل روحی و عاطفی در نوع ارتباطات خود با پدر و مادر و برادر و برادرزاده های خودشان و تکریم آن بزرگواران، ادای مزد رسالت نمودند. که اگر فقط بگوییم نام «زینب» تداعی کننده آن است، دلیل محکمی بر مطلب فوق خواهد بود.
۳_ در مسائل غریزی که بیشترین کاربرد را برای منتظرین این عصر میتواند داشته باشد، عملکرد ایشان بدین نحو بود که آن بزرگوار ارتباط با امام زمان خویش را شرط ضمن عقد خود قرار داده بود و بعد از ازدواج نیز هر جا احساس میفرمود آنجا مقرّ مورد رضایت امامش برای سکونت است، همانجا را برای سکنی گزیدن انتخاب میفرمود، و چون جعفربن عبدالله فرد متمکنی بود، حضرت زینب این تمکن مادی را خدیجه وار در اختیار اسلام و در راه گسترش نظام ولایی بکار می بست، و یا ترک تعلق همسر و همراهی با امام حسین(ع) و ترک تعلق فرزند و فرستادن به صحنه و جنگ با دشمن در کربلا، و مواردی که متاسفانه در اوراق تاریخ چیزی در مورد آنها نقش نبسته، همه و همه، در ابراز مودت و ادای اجر رسالت توسط آن بزرگوار اتفاق افتاده است.
که با این اوصاف جا دارد با استعانت از وجود پر برکتشان برای دریافت و اخذ درسها از ولادت تا وفات آن اسوه ولایت پذیری و ولایتمداری، جدّ و جهد نمود و تفقهی در حیات پر تلاش ایشان داشت، تا امروز “اجر ومزد رسالت” پیامبر اکرم (ص) را که وظیفه بی چون و چرا بر تمامی مسلمانان و شیعیان و محبّان میباشد، از ایشان آموخت و با مودّت به ساحت مقدس حضرت ولیعصر(عج) آنرا پرداخت و ادا کرد. ولایت مداری و گسترش و شیوع مدل زندگی در نظام ولایی و چگونگی صرف زندگی و حیات در تمام مقاطعش با در اولویت قرار دادن امام معصوم، کاری است که حضرت زینب(س) بهترین الگویش میباشد، و این نوع حیات یعنی حضور و ظهور امام در زندگی، که قطع یقین لذت و صفای خاصی دارد که با هیچ چیز بدست نمی آید و فقط بایست زینبی بود و آنرا درک کرد و چشید.
در غیر اینصورت، زندگی انسان نمیتواند رنگ ولایی بخود گرفته و اثرات بی نظیر ولایت امام در زندگی حس شود. که اگر گفته شود چون اکسیری است که خاک را به طلا مبدل میسازد و ارزشش را بی نهایت بالا میبرد، چنانچه با گذشت سالها بر نام و آوازه اش هنوز افزون میگردد، بیراه گفته نشده است.
السلام علیک یا زینب کبری(س)