سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

سختی یا سهولت پرداخت هزینه برای ظهور …

image_pdfimage_print

این روال کار و طبیعت دسترسی به گوهر است که بایستی در قبالش هزینه پرداخت کرد، و بسیار امری واضح است که برای بدست آوردن چیزی گرانقدر، دادن هزینه و صرف وقت ضروری می باشد.


با در نظر گرفتن این نکته از یک طرف و از طرف دیگر با توجه به جنایات و رفتارهای غیر انسانی علیه امامان (ع) در طول تاریخ و ظلم ها و پایمال کردن و به استضعاف کشیدن آن بزرگواران، برنامهء حضرت حجت(ع) در دوران ظهور کاملاً متفاوت با دیگر امامان معصوم خواهد بود، بعبارتی اتمام استضعاف و آغاز اقتدار، مدل حکومتی امام مهدی(عج) بر روی زمین می باشد که در طول امامت هیچ کدام از امامان شیعه چنین نبود.

 
لذا با این شرایطی که برای ظهور و دولت کریمه تعریف شده است، ارتباط یافتن و درک و رسیدن به دولت کریمه و قرار گرفتن در صف یاران که در حقیقت اجابت دعای چندین سالهء منتظران است، کمی حال و هوای خاص طلبیده و بعبارتی هزینه بر می باشد که تا دوران، دوران غیبت است، لازم است برای درک ظهور در اصلاح عمل و تقویت و تکمیل ایمان کوشید، وگرنه بعد از ظهور، فرصت چنین اموری وجود نخواهد داشت.

 

دید این تکمیل و اصلاح عمل بی شک هزینه هایی دارد که منتظر واقعی و کسی که حقیقتاً برای ظهور تلاش می کند، می بایست این هزینه ها را به جان خریده و پرداخت نماید. «هزینه» به معنای “دادن چیزی برای رسیدن و یا حفظ چیزیست”، اگر قرار است ایمان حفظ و تکمیل شود و به ظهور قدم گذاشته شود، هزینه ای برای آن باید متصور شد، هزینه ای از قبیل:
  ♦ استراحت و خواب کم
  ♦ در اولویت های دوم و سوم قرار دادن کارهای شخصی
  ♦ متهم شدن
  ♦ شنیدن ملامت
  ♦ از دست دادن موقعیت
  ♦ ترک آنچه عموم حفظ آن را لازم می دانند …
  ♦ حتی زیر سوال رفتن و از دست دادن عِرض و آبرو، آن هم از دید و چشم عامه، چون بی آبروی حقیقی جایگاه و ارزش و اعتباری ندارد و کاری از پیش نخواهد برد …                                                   ♦ تکفیر و تهدید دیدن و شنیدن و …
که به نسبت ایجاد ارتباط با حضرت و حوزهء عمل و کار، این هزینه ها ممکن است کم و زیاد گردد، اما آنچه که حتماً وجود دارد، هزینه است و بس.
شاید در ابتدا این هزینه ها بسیار گران فرض شود اما زمانی که انسان در این مسیر قرار گرفت، هزینه ها برای وی هزینه محسوب نشده بلکه در نظر او طبیعت کار فرض خواهد شد و دیگران به چشم هزینه به این قضایا نگریسته و تحلیل می نمایند.
اگر به یاران حضرت اباعبدالله گفته می شود که از همه چیز گذشتند و به نصرت امام شتافتند و هزینه دادند، در حقیقت برای آنها شوق و شعف و دلدادگی بود نه پرداخت هزینه، و این عنایت خاص خدا به بنده اش است که “راحتی” را بعد از “عسر” و سختی به بندهء تلاشگرش می چشاند تا بیشتر بتواند در مسیر حق گام بردارد.
البته تصور نشود که هر سختی که دیده می شود و هر از دست داده ای ، همان سختی و هزینه مورد نظر است، زیرا ممکن است انسان با ندانم کاری و فضا دادن به “نفس” سختی ها و هزینه هایی بدهد که اصلاً خدا و ولیّ خدا آن را ناپسند شمارند.

 

خداوند متعال در چند مورد از آیات قرآن به موضوع سختی و استقامت اشاره فرموده است:

«فَأَمَّا مَنْ أَعْطی وَ اتَّقی وَ صَدَّقَ بِالحُسْنی فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْری»

(مبارکه لیل/ ۲۱ )

«هُوَ الَّذی أَنزَلَ السَّکینَهَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ لِیَزدادوا إیمانًا مَعَ إیمانِهِم ۗ »

(مبارکه فتح/۴)

« وَأَن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّریقَهِلَأَسقَیناهُم ماءً غَدَقًا»

(مبارکه جن/ ۱۶)

پس خداوند متعال به لطف خود سختی کار و هزینه دادن را برای مومن منتظر آسان کرده و چنین منتظری نه تنها در میان امواج تهمتها و ملامتها و … از پای ننشسته و خسته نمی شود، بلکه کارها و خدمات و تلاش های خود را در این زمینه بسیار ناچیز و کم و هیچ و در راستای وظیفه، فرض خواهد نمود.

index.jpg1