سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

سرودعرش (۷)

image_pdfimage_print

گستره لعن در زیارت عاشورا
در قسمت سرود عرش ۳، مطالبی در رابطه با فرازهای لعن زیارت عاشورا بیان گردید، در این عنوان به مطالبی دیگر از لعن پرداخت میگردد. چنانچه قبلا بیان شد “لعن ” در زیارت عاشورا، از مهمترین فرازها بوده و بحثی مفصل می طلبد. لعن را در خواست مجازات ودور کردن از رحمت خدا معنی کرده اند، بعبارتی کسی که کسی را مورد لعن قرار میدهد از خدا میخواهد او را از رحمتش دور گرداند. در زیارت عاشورا هم بشکل دعائی از خداوند متعال طلب دور کردن از رحمتش شده و در فرازهای مختلفی این دعا تکرار شده است.:

۵۰۱۰۸۰۲-۲d432627309bad7d208b5a61f4670ab9-l
در زیارت عاشورا طلب لعن برای تمامی ظالمانی که در این واقع دست داشتند، صرفا از روی احساس نیست، بلکه لعنی است که زائر با تمام اعتقاد و وجودش سختترین و بدترین مجازات را تا روز قیامت برای دشمنان از خدا خواهان است. و در باطن هم بوجود آورنده خشم مقدسی است که برای انتقام در خود ذخیره می نماید. حجم فساد و تباهیهای که آن ملعونان با این اتفاق بوجودآوردند مصیبت و ضایعه ای بسیار دردناک برای شیعه و جامعه شیعی در پی داشت که هنوزهم تتمه های آن باقیست و تبعاتش در تکوین و تشریع بروز مینماید.لذا لعن بیشمار و مضاعف از طرف زائر بسمت آنها در جریان است.
مراتب لعن در زیارت عاشورا بوضوح مشخص است. آن ملعونان که به این همه شقاوت و جنایت در حق چنین عزیزانی نه فقط راضی شدند که به آن اقدام نمودند، استحقاق لعن آنهم در مراتب و حالات مختلف را به دنبال دارد. زائربر پایه گزاران ظلم در زمان پیامبر اکرم(ص) لعن فرستاده، همانها که باعث شدند تا بنای اسلام کج و معوج بالارفته و مبانی و اصول دین را به نفع خود تغییر دهند. همانها که زانو بزانوی پیامبر نشستند و از وی منتفع گشته اما بر علیه پیامبر(ص) و اهل بیت طاهرینش اقدام نمودند. و نیز لعنهایی بر فعالان اجتماعی و سیاسی در اینکار در زیارت ذکر شده است، لعن برای آنانی که حتی با وجود چشمه جوشان معارف اهل بیت مدعی مرجعیت دینی بودند.
لعن برای کسانی که رکن هدایت را متلاشی نموده و رخنه ای غیر قابل جبران تا امروز ایجاد نمودند. تکرار این لعنها با ذکر اسامی آنها صحنه و اتفاق کربلا را گسترده از آنی که در تصور ماست، ترسیم می کند، حتی لعن برای کسانیکه نبودند و ظاهرا دخالتی در این ماجرا نداشتند، بعبارتی این لعنها دامن تمامی بنی امیه و خاندان زیاد را گرفته واین قضیه را میفهماند که کربلا یک پروسه بود که از چندین دهه قبل پایه ریزی شده بود، حتی قبل از بعثت پیامبر و آیندگان، لذا لعنها افرادی که در گذشته و حتی در آینده نیز از جریان منفی این واقعه تبعیت و متاثرند را نیز شامل میشود.
نقش بنی امیه به روزگار پدر حضرت پیامبر(ص) و درگیری بنی هاشم با این خاندان برمیگردد، همان زمانی که بخاطر برتری بنی هاشم از هر راهی استفاده میکرد تا خود به تفوق رسیده و جایگاهی کسب کند و در تمامی سالها برای متوقف نمودن حرکتهای پیامبر تلاشهای بسیاری مینمودند، و به این علت بود که پیامبر(ص) در هر جا که موانعی در رسالتشان می دید،این جرثومه های آشکار و پنهان را لعن میفرمود. تا اینکه کربلا وافشاگریهای حضرت زینب (س) تا حدودی این حرکتها را تقلیل داد.
در یک قسمت از زیارت، لعنها باهدف قرار دادن “ابوسیفان” آغاز میشود و سپس از شخصیتهای منفوری چون معاویه و یزید نامبرده میشود. معاویه ای که بهتر یک شناخت اجمالی از این نکته سیاه تاریخ ذکر شود، او که بانام مادرش “اکله الاکباد” دوباره در این زیارت نامبرده شده، پسر همان هند جگرخواری است که با حمزه سید الشهدا آن برخورد وحشیانه را انجام داد. معاویه ای که چون نسبش معلوم نیست با نام مادرش ذکر شده، او کسی است که نامش را مادرش به وی گذاشته و چون زمانیکه از معنای اسمش که بمعنی سگ ماده ای است که برای جلب جفتش صدای خاصی در می آورد، برای پاک نمودن افتضاح نامش حدود ۹۴۴ میلیون هزینه نمود تا کس دیگری نام بچه اش را معاویه بگذارد.
و نکته قابل توجه اینکه یزید و شمر هم که در زیارت اسمشان ذکر شده، از جهت ماهیت صاحب ویژگیهای خاصی بودند که در راه خلاف ولایت بهره جستند و عاقبت بشری خود را رقم زدند. یزید فرد شاعر و سیّاسی بود که قبل و بعد از واقعه کربلا با سیاستهای کاری توانست سه سال حکومت کند و و واقعه دردناک حرّه و نیز حمله به مکه را در اوج زیرکی خود اجرا نمود. و شمر ملعون نیز همان است که در جنگ صفین دوشادوش علی(ع) جنگید و جانباز صفین شد، همو که ۱۶ بار با پای پیاده به زیارت خانه خدا رفته بود اما حبّ شهرت و ریاست او را به بدترین و شقی ترین حالت رساند و به عذاب دائمی خدا گرفتار شد. یا عمرسعد فرد تشنه و گرفتار در شک و تردید که نه دست از دنیا می توانست بردارد نه ورق ولایت را میتوانست از صفحه زندگیش برکَنَد. و ابن زیاد و ترس از دست دادن موقعیت و جاه طلبی، که همه این افراد بنام در زیارت مورد خشم و نفرین و لعن زائر قرار میگرند. و بعبارتی مجازاتی متناسب با عمق کار و خباثت آنها با لعنهای زیارت عاشورا توسط زائر از خدا طلب میگردد، و تکرار لعنها هم نشان دهنده عدم تسکین جراحت قلب زائر از این فاجعه است که درچندین جا زبان به لعن می گشاید ورذالت و پستی آنها را به عالم فریاد می زند و چنانچه قبلا بیان شد زائر با تولی و تبری بجائی میرسد که طلب رزق خونخواهی را همراه با امام زمان (عج) درخواست می کند

images (9)

مطالعه بیشتر