سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

سرگرمی “شوم”

image_pdfimage_print

این روش پروردگار متعال در معرفی خود با توقیف اسماء، و نیز عملکرد اولیای الهی است که بیشتر از نهی از بدی، خوبی ها را نشان داده و اثرات آن را بیان نموده و سپس عملاً به خوبی ها و فضایل دعوت نموده اند، زیرا زمانی که سفارش به مهربانی و مهر ورزیدن بیشتر شود، زیباتر و مؤثرتر خواهد بود از اینکه مرتباً توصیه به بدی و ظلم نکردن صورت گیرد و بیشترین مطالبه ی درونی و ناخودآگاه افراد هم از روش نخست است، چرا که نقش کلمات مثبت در روحیه دهی و اثرپذیری بیشتر از نهی با کلمات با بار منفی است.با رجوع به اسمای الهی این نکته روشن می شود که بیشترین اسماء خداوند متعال حاکی از مهر و عطوفت و کرم و بخشش و رحمت و شفقت و … است (یا رفیق، یا شفیق، یا رحیم، یا ودود، یا بارّ یا غفار و یا کریم و حسن التجاوز، یا ذالجود و الکرم، یا انیس المستوحشین، یا غیاث المستغیثین، یا راحم المساکین، و…) و در میان اسماء الهی صفاتی که نشان غضب و قهر و حتی عدل الهی باشد خیلی کم و انگشت شمار است. لذا در توصیه ها، سفارشات، و خیرخواهی ها به همدیگر،اگر بیشترین توصیه ی “غیبت نکنید” و ظلم نکنید و دروغ نگویید و معصیت نکنید و…باشد، به صورت نامحسوس این امور نه تنها ترک نشده و یا کمترین اثر را خواهد داشت،بلکه امکان رواج نیز برایش متصور است.

 
و از طرف دیگر مدل ترسیم خوبی ها و فضایل اخلاقی هم در نوع خود برای ترویج و تشویق افراد به خوبی ها و رواج فرهنگ خوبی و مهربانی و رعایت کرامت انسان ها بسیار موثر است، زیرا انسان اصولاً خوبی ها را با چشم خود ببیند و باور کند، بیشتر تمایل نشان خواهد داد تا آنچه را فقط می شنود و بدان توصیه خالی می شود. لذا لازم است در رابطه با رواج خوبی ها به نسبت اجتماع مورد نظر، هنرمندانه کوشید تا در مدل بسیار زیبائی این خوبی ها و حقیقت خوبی ها ترسیم شده و در ترویج آن سهیم گشت. اگر سر و کار کسی صرفاً با خانواده است، قطعاً با عملکرد و دعوت عملی، اگر با اجتماعات بزرگ درگیر است به صورت نمایشی و تئاتری و تصویرگری و ویدئوئی، گفتمان کارگاهی و… می توان این روش را بکار بست.

 
صد افسوس که به خاطر کوتاهی ها و یا ندانم کاری ها، رذایل و ظلم هایی مثل دروغ و غیبت و تهمت و ترور شخصیت و…به صورت سرگرمی “شوم” درآمده و عده ای خود را غرق در این موارد و سرگرمی های ناپسند کرده و از مهربانی و مهرورزی دور، و روز به روز بر فطرت مهر پذیر و مهرگستر خود سایه می افکنند، و موجبات انشقاق و انفکاک و جدائی دل ها از هم می گردند، که قطعاً این روحیات، با پایه ریزی فرهنگ خوبی و خوبی کردن به یکدیگر، از جمع ها رخت بربسته و با قدری تلاش و استقامت از طرف آنانکه مسئولیتی در این زمینه حس می کنند، اثرات این سرگرمی ها را هم می توان از ریشه خشکاند و برای تشکیل دولت مهربانی ها و حاکمیت مهر و عطوفت و مودت در جامعه ، مقدماتی انجام داد.