سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

سیره امامان(ع) در تلاوت قرآن

image_pdfimage_print

ماه مبارک رمضان بهار قرآن میباشد ماهی است که همگان بیش از پیش به کتاب فرستاده شده در این ماه از سوی خدا مراجعه و در تلاوت و ختم آن میکوشند.
زیرا تلاوت یک آیه از قرآن در این ماه مساوی با ثواب یک ختم آن مقرر شده است.
قطع یقین قرائت و تلاوت قرآن آن زمان پسندیده و تاثیرگزار خواهد بود که همراه با دقت و فهم توأم بوده و صرفا خواندن روی قرآن و عجله در ختم آن، مطلوب نمیباشد، لذا با عنایت به اکثر آیاتی که انسان را به تعقل و تفکر وامیدارد، و نیز توصیه هایی که از طرف امامان معصوم(ع) در قالب روایت و دعا وارد شده، بجاست که از تلاوتها و قرائتها بی توجهی و عجله، زدوده شده و با تأمل و دقت همراه باشد و نکته های آموزنده و مهم از هر آیه اخذ گردد.
در اهمیت این مطلب بعنوان نمونه دعایی از امام صادق (ع) ذکر میگردد؛ در مفاتیح الجنان در اعمال ماه رمضان چنین آمده است که آن بزرگوار قبل از قرائت قرآن مصحف را به دست می‌گرفتند و میفرمودند: «أللّهُم إنّی أشهَدُ أنَّ هذا کِتابُکَ المُنزَلُ مِن عِندِکَ علی رَسولِکَ مُحمَّدِ بنِ عبدالله (ص) وَ کلامُکَ النّاطِقُ علی لسانِ نَبِیِّکَ جَعَلتَهُ هادیاً مِنکَ إلی خَلقِکَ وَ حَبلاً مُتَّصِلاً فیما بَینَکَ وَ بَینَ عِبادِک ؛ أللُّهُمَّ إنّی نَشَرتُ عَهدَکَ وَ کِتابَکَ اللّهُمَّ فَاجعَل نَظری فیهِ عِبادهً وَ قِرائَتی فیهِ ذِکراً وَ فِکری فیهِ اعتِباراً وَ اجعَلنی مِمَّن اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَ اجتَنَبَ مَعاصیکَ وَ لا تَطبَع عِندَ قِرائتی علی سَمعی و لا تَجعَل عَلی بَصَری غِشاوهً وَ لا تَجعَل قِرائَتی قِرائهً لا تَدَبُّرَ فیها بَلِ اجعَلنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أحکامَهُ آخِذاً بِشَرایِعِ دینِکَ وَ لا تَجعَل نَظَری فیهِ غَفلَهً وَ لا قِرائَتی هَذَراً إنَّکَ أنتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ»
«خدایا! شهادت می دهم که این کتاب از سوی تو بر پیامبر(ص) نازل شده است و سخن گویای تو بر زبان پیامبر(ص) است که آن را راهنمای خلق و ریسمان متصل بین خود و بندگان قرار دادی. خدایا! من عهد و کتاب تو را باز نمودم. خدایا! نگاهم به قرآن را عبادت و قرائتم را موجب یادآوری و ذکر و تفکّرم در آیات را مایه عبرت قرار ده و مرا از کسانی قرار ده که به بیان مواعظ تو در قرآن پند گیرم و از گناهان پرهیز کنم.
خدایا! هنگام قرائت بر گوشم مهر ننهی و بر چشمم پرده نگذاری و قرائتم را قرائت بی تدبر قرار ندهی، بلکه مرا چنان قرار ده که در آیات و احکام تو تدبر کنم و جذب کننده شریعت تو باشم و نیز قرار مده نگاهم را در قرآن غفلت و قرائتم را بیهوده، همانا تو با رأفت و مهربانی».
با توجه به متن دعا روشن میشود که حضرت امام صادق(ع) در این دعا چند مورد مهم را از خدا طلبیدند:
»طلب نظر به قرآن بعنوان عبادت
» طلب قرائت بعنوان ذکر
» طلب فکر در آیات بعنوان عبرت
» طلب پندگیری از مواعظ قرآن
»طلب بخشش گناهان
» طلب عدم مهر برگوش و پرده بر چشم هنگام قرائت
» طلب عدم قرائت بی تدبر
» طلب اخذ شریعت دین از قرائت
» طلب عدم نگاه غافلانه به قرآن
با توجه به این دعا و درخواستهای حضرت این نکته بدست می آید که قرائت قرآن بایست همراه با ذکر، فکر، تدبر، عدم غفلت، و اخذ معارف دین همراه گردد، تا موجب رشد و هدایت انسان شده و آثار و برکات قرآن در زندگی بروز وظهور یابد.
وچون امروزه بیشتر بظواهر قرآن پرداخت میشود، ماه مبارک رمضان فرصتی است تا با نگاهی دیگر و عمیق به آیات نورانی قرآن، این آفت زدگی و عادت زدگی و رواج این نوع برخورد به قرآن، تا حدودی از میان برداشته شده و توجهات ظاهری به باطن قرآن کشیده شود.