سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

شور رضوی

image_pdfimage_print

امام رضا(ع) امام بسیار مهربان و رحیم بوده و یکی از القابش رئوف است.

این امام مظهر کرامت و عطا و بخشش بوده و به دوستان و شیعیانش خیلی مرحمت داشته و دغدغهٔ اصلیش سرنوشت محبانش است.


آری امام رضا(ع) اسوه مهر و صفا بوده و این مهر را از مادرش حضرت زهرا(س) به ارث برده است.

ایشان فاطمه یا فاطمه می گفت و همواره می فرمود:

« مادرم فاطمه است چون دوستانش را از آتش جهنم می رهاند».

آن حضرت در سفر تاریخی خود به نیشابور، خانه “بسنده” همان زن پرشور و شعور و محبّ خود را انتخاب می کند، و با حضور خود در خانه او به حال و هوا و تلاش و سعی وافر او در استقبال از حضرت جواب می دهد و این خدمت را پاس می دارد؛

زنی که بسیار پارسا و پرشور بوده و خانه محقر خود را با گریه شوق امام جاروب کرده بود.
و یا وقتی شاگرد زیتون فروش امام از او التماس دعا می کند، حضرت چنین می فرمایند:

«مگر من دعا نمی کنم؟ وقتی اعمال شما را می بینم برایتان دعا می کنم»؛

و یا وقتی که ساربانان امام به روستای خود در کرند یا کرمند اصفهان رسیده و درخواست حدیث با خط مبارکش به عنوان یادگاری خواستند حضرت چنین مرقوم فرمود:

«کُن محبا لآل محمد و ان کنت فاسقا و محبّاً لمحبیهم و ان کانوا فاسقین»

«دوستدار آل محمد باش گرچه فاسق باشی و دوستدار دوستداران آنها باش هرچند فاسق باشند».

همچنین حضرت امام رضا(ع) آنچنان علاقمند به محبین خود بود که از طریق عبدالعظیم حسنی که جایگاه والایی در میان شیعیان داشت سلامش را به دوستانش می رساند، و بالاخره آن حضرت آنچنان به شیعیان آخرالزمان علاقه داشت که در دعای معروف خود در قنوت هر نماز جمعه ظهور حضرت مهدی (عج) را درخواست می کرد و از خدا می خواست تا او را جزو انصار آن حضرت قرار دهد.

امیدست با معرفت به ایشان و زیارت عارفاً بحقه و عمل به اوامرشان، محبتشان را جبران نمائیم.

images