سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

شور و شوق حسینی

image_pdfimage_print

هر چند که از جهت اهمیت،دو موضوع ولادت و شهادت چهارده معصوم(ع) بایست باشکوه و باعظمت برگزار شود، اما عموماً در جامعه ی فعلی اشتیاق به مراسم های محرم و روزهای شهادت و شور و حال شرکت در آن مراسم ها به مراتب بیشتر از سالروز ولادت آن بزرگواران می باشد، و این حالات قطعاً دلایل و ریشه هایی دارد که به چند نکته اشاره می گردد:

۱_ نداشتن مدل شادی و نشاط در مراسمات ولادت امامان(ع)
۲_ متفاوت انگاشتن جشن ولادت امامان از مراسمات خانوادگی از جهت موضوعیت
۳_ غالب بودن روحیه ی خوفی بر روحیه ی شوقی هم در مسئولین و هم در مدعوین
۴_ مفهوم نبودن و یا عدم اشتراک نظر در واژه ی  “نشاط”
۵_ متفاوت ترسیم کردن مختصات وجودی امامان(ع) و ضعف معرفتی نسبت به امام(ع).

که این موارد حتی در مجموع برخورد انسان نسبت به دین نیز تاثیر گزارده و عبادت و دینداری فرد را صرفاً خائفانه و بدون بدون بهجت و نشاط می کند.

با این اوصاف بسیار کم هستند کسانی که با شور و شوق از مراسمات ولادت ائمه اطهار(ع) استقبال و از آن، همان لذتی که از سینه زنی و عزاداری کسب می کنند، به دست بیاورند.

شور و شوق لازمه ی موفقیت در تمامی کارهاست، علی الخصوص کارهایی که مربوط به ساحت حضرات معصومین علیهم السلام باشد.

لذا اگر موارد و موانع ذکر شده در عرف جامعه مورد توجه قرار گرفته و در پی آن، اصلاح دیدگاه و رفتار از سوی مصلحان اجتماعی اتفاق بیفتد، قطعاً در این مراسمات نیز شور و شوق زاید الوصف خیل دوستداران امامان (ع) به چشم دیده شده و حتی در برگزاری این مراسمات سرعت و سبقت نیز در بین دست اندرکاران به وجود خواهد آمد که این سرعت و سبقت عامل نیکی و خوبی برنامه و موجب محسوب شدنش در پیشگاه الهی خواهد شد، حضرت اباعبدالله(ع) در مورد نحوه ی انجام عمل می فرمایند:

«اَیُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى الْمَکارِمِ وَ سارِعوا فِى الْمَغانِمِ وَ لا تَحْتَسِبوا بِمَعْروفٍ لَمْ تُعَجِّلُِوه»

«اى مردم در خوبى ها با یکدیگر رقابت کنید و در کسب غنائم (بهره گرفتن از فرصت ها) شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده اید، به حساب نیاورید»

(کشف الغمه(ط-القدیمه)ج۲، ص ۲۹)

شوق همراه با عجله و سرعت در کارهای نیک و پسندیده، و زایل شدن کسلی و بد اندیشی که دینداری و روزهای شادی امامان را همراه با غم و ناله و گریه جلوه داده است _هرچند هم مقتضای زمان غیبت باشد_ امروز نیاز جمع های مذهبی و ولایتمدار است، که باید به برطرف کردن این حالات نیز به عنوان امر معروف نگریسته، و سرعت و عجله را در انجام این تغییر و تحول ها توسط عوامل مربوطه به کاربسته شود.