سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

“ظهور” یک کلمه و یک عالم سخن …

image_pdfimage_print

گاهاً یک تعبیر و تنها یک کلمه بیان کنندهء حقیقت و عالمی از نکته ها می باشد، و با آن یک کلمه و سخن، کل نظر و منظور و قصد رسانده می شود، مثلاً گفته شده کل قرآن در سوره حمد جمع شده و آن هم در نقطهء باء بسم الله آن، تأیید بر این سخن است.
و اینکه گفته شد کلی حرف در آن یک کلمه وجود دارد، این در واقع حرف اصلی همه می باشد، که همگی با یک زاویه و با یک عینک به آن نگریسته و درس ها از آن ستانده می شود.
واژه های “ظهور”، “انتظار”، “ندبه” نیز از این دست کلمات هستند که تمام اطلاعات، دانش و تلاش های علمی در حوزهء این کلمه ها، برای رسیدن به یک قاعده بوده که تمامی گزاره های این مسیر را هم در بر می گیرد.
به عبارت دیگر،تمام این واژه ها انسان را به سمت یک حقیقت و کل دینداری، سوق می دهد، که خداوند متعال نیز آن را در قرآن با یک کلمه بیان فرموده است:

کلمه «لیعبدون» در آیهٔ «ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون»

حال در این مسیر:
اگر اخلاقیات گفته شده …
اگر احکام بیان شده …
اگر در رذایل و فضایل کتاب ها نوشته شده …
نماز و روزه فرض گردیده …
اگر جنگها و خونریزی ها و گلهای سر سبد خلقت در این مسیر جان خودشان را تقدیم کردند …
و اگر مدت های مدید برای ظهور، وقت گذاشته شده و امام غریبی در غربت به انتظار ظهور نشسته، همگی برای رسیدن به عبودیت و بندگی می باشد که بایست در وجود انسان تحقق یابد.
بندگی همراه با جانشینی خدا …

 

بندگی همراه با تسخیر جهان …

 

بندگی همراه با امارت …
بندگی همراه با عزت و شوکت …
بندگی همراه با اوج قدرت و سلطنت …
بندگی همراه با اوج آرامش و نشاط …
پس ظهور یعنی عبودیت که حرفها در خود دارد …
اگر سال های متمادیست در انتظار ظهور حضرت حجّت (ع) و تشکیل دولت کریمه، سختی ها و مصیبت ها اتفاق افتاده و بشر با انواع آزمایش ها و بلاها گداخته شده و تازه بعد از این همه تعب و دشواری، وارد مرحلهء غربال می شود، همه به خاطر لطف بندگی است که خداوند متعال دوست دارد این لطف شامل حال تمام بندگانش گردد.
که تمامی برنامه های تعیین شده هم در رسیدن به این هدف بنا گزارده شده است.
و چون تاکنون انسان نتوانسته رسیدن به این حقیقت را متظاهر شود،لذا ظهور بستری برای این امر است که در آن ایام، با کمال امنیت و آرامش و عدالت و دوستی، انسان بندگی خودش را به منصهٔ ظهور خواهد رساند و علناً بندگی خدا و اولیای خدا را خواهد نمود؛ به طوریکه دیگر نه تقیه ای،نه متعرضی،
نه خفقانی،نه نفاقی و نه چند شخصیتی، هیچ یک از موانع عبودیت در ظهور وجود نداشته و بی هیچ دغدغه ای موحدان و محبوبین الهی در سایهء بندگی به زندگی سعادتمندانه در کنار هم مشغول شده و بهشت را در زمین تجربه خواهند کرد.
پس برای این موعود و این دولت، چه باید کرد که هر چه زودتر این بساط بندگی برای دوستداران حضرتش گسترده شود؟
لازمهء اصلی این امر در کنار اجتماع قلوب مؤمنان، که خود حضرت، آن را در توقیع شریفشان بیان فرمودند، اصلاح عمل و تصحیح عقاید هست.
بدین ترتیب که با کسب معارف ناب از جلسات، عقایدی را که سالهاست انسان را منجمد و دُگم نگهداشته و قدرت تفکر را از او ستانده و حقایق دین به صورت تحریف شده دریافت کرده، قدمی در تصحیح آنها برداشته شده و در احیای دین پیامبر اکرم(ص) تفقه و اجتهاد صورت گیرد تا با فراهم شدن شرایط ظهور، کلمه ای که سعادت دنیا و آخرت انسان در آن نهفته به انجام رسیده و اتفاق افتد.
پس «ظهور» یک کلمه است، اما یک دنیا حرف و به معنای بندگی که تمام دین و مبانی آن را را در خود به نمایش خواهد گذاشت.

images