سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

عام الحزن و درد جانکاه برای پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)

image_pdfimage_print

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا زَوْجَهَ رَسُولِ اللَّهِ سَیِّدِ الْمُرْسَلینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا زَوْجَهَ خاتَمِ النَّبِیّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّ فاطِمَهَ الزَّهْراءِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّهِ اَجْمَعینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّ الْأَئِمَّهِ الطَّاهِرینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّ المُؤْمِنینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّ الْمُؤْمِناتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا خالِصَهَ الْمُخْلِصاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِّدَهَ الْحَرَمِ وَ مَلائِکَهَ الْبَطْحآءِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اَوَّلَ مَنْ صَدَّقَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ مِنَ النِّساءِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مَنْ وَفَتْ بِالْعُبُودِیَّهِ حَقَّ الْوَفآءِ، وَ اَسْلَمَتْ نَفْسَاً وَ اَنْفَقْتَ مالَها لِسَیِّدِ الْأَنْبِیآءِ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا قَرینَهَ حَبیبِ اِلهِ السَّمآءِ، اَلْمُزَوَّجَهِ بِخُلاصَهِ الْأَصْفِیآءِ، یَا ابْنَهَ اِبْراهیمَ الْخَلیلِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مَنْ سَلَّمَ عَلَیْها جَبْرآئیلُ، وَ بَلَّغَ اِلَیْهَا السَّلامُ مِنَ اللَّهِ الْجَلیلِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا حافِظَهَ دینِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا ناصِرَهَ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مَنْ تَوَلّى‏ دَفْنَها رَسُولُ اللَّهِ، وَ اسْتَوْدَعَها اِلى‏ رَحْمَهِ اللَّه، اَشْهَدُ اَنَّکَ حَبیبَهُ اللَّهِ وَ خِیَرَهُ اُمَّتِهِ، اِنَّ اللَّهَ جَعَلَکِ فى‏ مُسْتَقَرِّ رَحْمَتِهِ فى‏ قَصْرٍ مِنَ الْیاقُوتِ وَ الْعِقْبانِ، فى‏ اَعْلى‏ مَنازِلِ الْجَنانِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ

درد جانکاه برای پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)
رحلت حضرت خدیجه (سلام الله علیها) در دهم ماه رمضان سال دهم هجرت، حادثه جانسوزی بود که غم بر دل پیامبر(ص) نشاند و ایشان را داغدار وسوگوار نمود. آن روز حضرت خدیجه (سلام الله علیها)با کوله باری از محنتها و سختیها ، همراهیها و فداکاریها، به دیار ابدی کوچ کرد و حضرت پیامبر (ص) دومین حامی مسیر خدائیش را از دست داد و این حادثه دردناک چنان حضرت را محزون و غمناک نمود که سال دهم بعثت را «عام الحزن» نامگذاری نمود.
حضرت خدیجه (س) آن بانوی ممتاز اسلام، با زهد و پارسایی، زندگی بی تکلف و بی پیرایه ای را بنیان نهاد ودر زندگی زناشویی چنان کانون گرمی برای پیامبر فراهم کرده بود که پیامبر زبان به مدح ایشان گشوده و فرموده:

«خداوند بهتر از او را به من نداده است. او به من ایمان آورد ، هنگامی که مردم کافر بودند و نبوتم را تصدیق نمود، آن گاه که همه مرا تکذیب کردند و اموال خود را تمام در اختیار من گذاشت وقتی که مرا محروم کردند».

آری همراهی و هم مرامی و هم اندیشی با رسول خدا (ص) وعدم مخالفت با شیوه رسول اکرم(ص) و عدم اعتراض به غیبت های چند روزه پیامبر (ص) که توأم با رنجها و مشقتها بود، طی طریقی بود که هر لحظه با پیمودنش باور این بانو را روز افزون می نمود و روح بلند ایشان و جاذبه های معنوی ایشان را به جایگاههای والاتر صعود می داد. ایشان این نوع زندگی را نه از روی اکراه بلکه از جان و دل پذیرفتند. حضرت خدیجه اینکار را وظیفه ای در راه اسلام می دانستند لذا انواع وحشت و محرومیت و گرفتاری را به جان پذیرفت ، چنانچه پس از شنیدن شرایط و برنامه های آیین اسلام ، با جان و دل گفت:” امنت و صدقت و رضیت و سلمت “.و پیامبر (ص) او را به جهت بصیرت و درایت انتخاب صحیح و ملبس بودن به ارزشهای دینی و انسانی ” خدیجه کبری” نامید. همانطور که د ردعای ندبه نیز حضرت صاحب الزمان (عج)را با عنوان ” و ابن خدیجه الغراء” فریاد می زنیم.
در گستردگی توصیفات پیامبر از فضایل آن بانوی بزرگ همین بس که هرگاه عشق و محبت خالصانه رسول خدا(ص) مورد اعتراض دیگر همسران قرار می گرفت، پیامبر خدا می فرمودند: «خدیجَه واَیْنَ مِثْلُ خدیجه، صَدَّقَنی حینَ کَذَّبَنی النّاس» و نکته جالب اینکه حضرت محمد(ص) در روز فتح مکه ، مسیر حرکت را به گونه ای تعیین نمود که از کنار مزار آن بانوی گرامی عبور نمایند.
صبر و حق جویی و ولایت پذیری از مهمترین ویژگیهای ایشان بود و در پرتو همین خصلتها بود که به تمامی خواستگارانش جواب رد میداد و زمانیکه با انسانی امین و پاکدل و شایسته ، چون محمد امین آشنا شد؛ خود پیشنهاد پیوند با آن وجود گرانمایه را داد. که خود این عشق و علاقه را چنین توصیف نمود:

«یَابْنَ عَمّ! اِنّی قَدْ رَغِبْتُ فِیکَ لِقِرابَتِکَ مِنّی وَ شَرَفِکَ فی قَوْمِکَ وَ اَمانَتِکَ عِنْدَهُمْ وَ حُسْنِ خُلْقِکَ وَ صِدْقِ حَدِیثکَ»« من به تو علاقمند شدم ، زیرا با من خویشاوندی؛ در میان قومت ، شریفی؛ در نزد قبیله ات ، به امانت داری مشهوری ، دارای اخلاق نیک می باشی و راستگو هستی».

حضرت پیامبر(ص) در تدبیر امور و سازماندهی شئون و در همه ابعاد زندگی اجتماعی – سیاسی خدیجه (س) را به عنوان مشاور بزرگ خویش می نگریست و از پویایی فکر و مدیریت تحسین برانگیز او بهره می گرفت واز اموالی که از طرف خدیجه در اختیار داشت برای پیشبرد اسلام و اهداف آن نهایت استفاده را می نمود. به همین جهت خود آن حضرت فرمود: « هرگز هیچ ثروتی، مانند ثروت خدیجه به من سود نرساند».
آن بانوی عظیم الشان آخرین حماسه و فداکاری و همراهی و حمایت خود را با کهولت سن (۶۳ ـ ۶۵ سالگی) و در نهایت بردباری در محاصره اقتصادی در شعب ابی طالب به عرصه نمایش گذاشت چنانچه در تاریخ آمده: «خدیجه در سنی نبود که تحمل آن همه رنج برایش آسان باشد، و از کسانی نبود که در جریان زندگی با تنگی معیشت خو گرفته باشد، اما در عین حال و با وجود کهولت سن، سختیهایی را که در اثر محاصره در شعب وارد می شد تا سر حد مرگ تحمل کرد».

و امروز صرف و انفاق اموال و دارائیها در پیشبرد و ترویج دین اسلام و مجاهدت و تحمل ناملایمات و ناهمواریها و مخالفتها و همراهی با امام عصر(عج) با عمل به واجبات و ترک محرمات و علقه ها و مرهم زخم دل ایشان شدن، هم مرام و هم منش شدن با حضرت خدیجه(س) می باشد که برای هر فرد تکلیف مدار و مسئولیت شناس ضروری است.