سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

عشق آسمانی و هجرت از غربت به قربت

image_pdfimage_print

حتما در طول تاریخ جریان خواهر و برادرانی را شنیده اید که نسبت به هم عشق ورزیده و به هر قیمتی این رشته و پیوند را تا آخر عمر حفظ نموده و به علت مودت و محبت کم نظیرشان ماندگاری عجیبی در اذهان یافتند. نمونه بارز، برادری و خواهری نمونه، هشتمین ستاره آسمان ولایت ‌حضرت اما رضا(ع) و خواهر گرامی اش حضرت معصومه(ع) می باشند.
این دو بزرگوار مهر و محبت انباشته شده در سویدای دلشان را بر هم نثار کردند و این عشق و علاقه به علت آسمانی بودن و صبغه الهی داشتن در صفحات تاریخ نقش بسته و دل هر خواننده و شنونده را تحت تاثیر قرار می دهد. محبتی که خواهر به برادر داشت نه فقط محبت خواهری بود بلکه ظهور و نمود محبت و مودت سفارش شده پیامبر(ص) بود که فرمودند:”لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى‏”. پس محبتی بود که با معیت امام و مولای زمانش آمیخته شده بود؛ و محبتی که برادر نسبت به خواهر داشت بخاطر همسنگ بودن این علیا مخدره با امام معصوم بود، آن خواهری که مژده ولادتش از قبل توسط امام صادق(ع)داده شده بود و در مقام و سرانجامش روایتها آمده بود که کلک بیان عاجز از وصف شادی و شوق امام هشتم در نخستین روز ذیعقده ۱۷۳ ه.ق می باشد روزیکه بانگ البشاره از دودمان این خاندان بلند بود.
با تورق صفحات تاریخ شخصیت ممتاز و برجسته حضرت معصومه(س) بخوبی روشن میشود که می توان ایشان را به عنوان الگویی تمام عیار در یاری رسانی به امام زمانش به جهانیان ارائه داد، از جمله اینکه ایشان با توجه به کسب علوم دینی از محضر پدر و برادر بزرگوارشان و قرار داشتن در تحت نظر مستقیم ایشان، به مقامی رسیدند که پاسخگوی سوالات فقهی و اعتقادی شیعیان میشدند و بدین سبب مدال افتخار”فداها ابوها” از جانب امام موسی کاظم(ع) را نصیب خودش نمود، مدالی که نظیرش را حضرت زهرا(س) از پدر گرامیش حضرت پیامبر (ص)دریافت کرده بود. و این در سایه مداومت و خستگی ناپذیر بودنش در کسب علم ازدریای بیکران علوم اهل بیت (ع) بود.
قضای روزگار بین این امام و مأموم و یا بین این دو خواهر و برادرِ عاشق جدایی افکند و حضرت معصومه(سلام الله علیها) بعد از گذشت برهه ای از زمان رَقیمه ای از برادر قریب به این مضمون را دریافت نمود: « وقتی نامه‌ام را دریافت کردی به سوی ایران حرکت کن». _گفتنی است که اگر امروز متن و محتوای این نامه در دست باشد برگی دیگر از محبت متقابل این دو بزرگوار آشکار شده و دلیلی تازه بر عظمت و مقام حضرت معصومه(سلام الله علیها) بیان خواهد شد_ . فاطمه معصومه که خود به این موضوع می اندیشید وحدود یکسال فراق برادر را بسختی تحمل کرده بود ونگران احوالش بود وقتی نامه به دستش رسید بارها آن را خواند و جای‌جای کاغذ به اشک چشمانش تر شد. لذا مقدمات سفر را آماده کرد و با چند تن از برادران و بستگان واجد شرائط خود به اشتیاق دیدار مولایش مدینه را به قصد”مَرو” ترک کرد. رنج این سفر پر مخاطره با امید به دیدار محبوب ، نمودی برایش نداشت و مانند زینب(سلام الله علیها) صبور، مقاومت نمود و سرانجام قربانی قیام در راه خدا شد و از غربت به قربت رسید.
سلام بر بانویى که بارگاه زیبایش، پناهگاه دل هاى عاشقى است که سربرآستان حرم حضرت مى سایند و براى ظهور حق و نابودی باطل دعا مى کنند و از بانوى کرامت، براى شکوفه دادن درخت اجابت استمداد مى طلبند.
بلاشک سخن ویژه باید گفت و زمان منحصری باید ایجاد نمود تا از این شخصیت درسها و پیامها اخذ کرد، چراکه معصومه …
معصومه، تفسیر منتظر دلتنگی است که مدینه ی بی رضا نپسندید…
معصومه، تبلور معیت با ولایت است…
معصومه، مهاجر عاشقی است که غربت را به قربت بدل نمود…
معصومه، تجلی سفر زینب است و تکرار عزیمت زینبی…
معصومه، رمز ولایی شدن و فدایی شدن در راه محبوب…
معصومه، سرآغاز جهاد قلمی و قدمی…
معصومه، بخشنده حیات به کویر قم …
معصومه سرسلسله عزلت است و فانى فى الله … است و این مجالها، مجال مناسبی برای واکاوی این شخصیت نیست اما عزیزان آب جیحون را اگر نتوان کشید، هم ز قدر تشنگی نتوان برید؛ ماه”ذیقعده” ماه انس با این خواهر و برادر مقدس است و:
ولادت با سعادت حضرت معصومه(سلام الله علیها) روز نخستش
ولادت امام رضا(علیه السلام) روز یازدهم این ماه
روز زیارتی مخصوص امام رضا(علیه السلام) در روز بیست و سوم این ماه
و شهادت جانسوز فرزند دلبندش حضرت جواد الائمه(علیه السلام) نیز در آخر این ماه است؛ به یقین توسل به دامان پاک کریمه اهل بیت(ع) و الگوبرداری عملی از ایشان در حمایت از امام و مهاجرت در راه امام و دفاع از حریم امام زمان (عج) بیش از هر موقعیت دیگر، نجاتبخش ما از دوران مخوف غیبت و آخرالزمان است. بارگاههای منور این بزرگواران و روزهای مختص آنان فقط جهت گزاردن کوله بار گناه بر زمین و برداشتن کیسه ی ثواب نیست، نباید فقط زائر ضریح بود، باید صادقانه و از صمیم قلب از آنها استمداد کرد چراکه برای رسیدن به سرمنزل مقصود تنها حرکت کافی نیست تا کرم این کریمان نباشد از جانب انسان قدمی برداشته نخواهد شد، بی اجابت آنان کدام نیرویی می تواند انسان را از پیله های تنیده شده در اطرافش رهانیده و بسوی آزادی و پرواز در آسمان بندگی بکشاند…
یا فاطمه اشفعی لنا فی الجنه فان لک عندالله شأن من الشأن