سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

عید قربان و انواع برخوردها

image_pdfimage_print

در عید قربان هم بمانند سایر ایام شریف و مقدس دیگر، عده ای برداشتهای خود را در قالب پیامک ، مقاله ادبی، و علمی و… می نویسند و عده ای از داشته های خود بمناسبت روز سخن می گویند، عده ای هم مثل سایر روزها رفتار می نمایند؛
یکی می گوید:قربان روز رهیدن است و رسیدن…
یکی می نویسد: روز قربان، قربانی کردن خواسته ها و علایق شیطانی است…
دیگری می نویسد: عید قربان عید بندگی و طاعت و قربانی کردن منیت است….

یکی دیگر به یاد حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) چنین می نویسد: حاجیان جمعند دور هم همه، پس کجا رفته حسین فاطمه، حاجیان رفتند یکسر در منا، پس چرا او رفته سوی کربلا….؟!
و عده ای هم که هرچه دیگران انجام دادند با آنان همراهی می کنند و یا کپی پیامک می کنند و یا انتقال مطالب و یا شنونده صرف هستند، که تمام این حرفها و مطالب محصول معرفت افراد نسبت به آن روزی است که درباره آن سخن می رانند.
تمام مطالب زیبا و برداشتها و بینشها مطلوب و تا اینجای سخن مشکل آنچنانی وجود ندارد، اما آنچه نویسنده این مطلب را بر انگیخته تا او نیز در این روز دست به قلم ببرد و زبان ساده سطوری را سیاه کند، اکتفا کردن به این اندازه از بزرگداشت اعیاد و قانع شدن به برنامه ها و کارهای تکراری، که امروز انسان را از فلسفه قربان و وظیفه نسبت به این روز مقدس و دیگر ایام مبارک غافل می کند.

هزاران افسوس و درد که امروز آنچه باید شود در پرده ابهام است و آنچه به وقوع می پیوندد درهاله ای از تکرار و اغفال

تمام روزهای مقدسی که در طول سال انسان توفیق درکش را می یابد برای انسان پیام و الگویی با خود به همراه دارد که چه نیکو خواهد شد آن زمان که در چنین روزهایی با برنامه های از قبل تعیین شده نشستی و مجمعی برای روشن شدن تکلیف و نقش انسان نسبت به این روزها و بعد از آن بوجود می آمد و قیامی بر علیه روزمرگی و تکرار ایام اتفاق می افتاد. تکراری که با توقف رشد انسان رشد جامعه و اجتمعاتش هم متوقف شده و بزرگترین عید بشر که همانا ظهور می باشد و زمینه ساز آن باید این افراد باشند به تاخیر می افتد.
دوران آخرالزمان دورانی است که اگر مواظبت و مراقبت صورت نپذیرد مرگ و ممات قلب این عضو حساس و حیاتی بشر، خیلی آسان بسراغ انسان می آید و او را از پای در می آورد و او را از صراط دور کرده و بسوی بیراهه ها می کشاند، لذا برای ممانعت از این اثرات سوء دوران غیبت، بهتر است تدابیری اندیشه شده تا در هر کدام از این ایام مقدس، حیاتی نو برای انسان اتفاق افتد؛ حیاتی که جلوه های دنیایی در خود نداشته بلکه با ابزارهای دنیایی به مواهبی که حضرات معصومین(ع) و اولیای الهی به آن دست یافته و در پرتو آن حیات و ممات توام با رضایت و خوشنودی پرورگار و دور از وساوس و حیله های شیطانی برای خویش برگزینند؛در غیر این صورت تمام این آمد و شدها و گفت و شنود و نوشتنها و خواندنها، شور و احساسی بیش نخواهد بود، زیرا مادام که احساس با شناخت و عقیده و درک مسئولیت همراه نگردد، احساس راکد و منجمدی خواهد بود که نه تنها در عمل جلوه نخواهد کرد بلکه موجبات خسران و ضلالت صاحب احساس را هم فراهم خواهد نمود.
اگر شما مخاطب و خواننده گرامی موافق با این نظر هستی و راهکاری برای فرار و دوری از تکرار و رهایی از برنامه های کلیشه ای داری و فکر رسیدن به رشد و سعادت درسر می پرورانی، لطفا از پیشنهادات و نظرات خود بهره مندمان ساز.

……….عید قربان بر اهل شعور و معرفت گرامی و مبارکباد………..