سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

غربت دین و ولیّ دین…

image_pdfimage_print

غربت چیست و به معناست؟ آیا فقط برای شخصی که از شهر خود دور افتاده غریب می گویند و غربت برای او معنا دارد؟ آیا غربت یعنی تنهایی و بی کسی؟ نشانه های غربت چیست؟
در این آشفته بازار روزگار آنچه کمترین توجه ها را بخود جلب می کند و آنچه که کمترین سخن از آن بمیان می آید، “غربت دین” و والیان دین است:
قال رسول‌الله:«إنّ الاسلام بدأ غریباً و سیعود غریباً فطوبی للغرباء، فقیل: و من هم یا رسول‌الله؟ قال: الذین یصلحون إذا فسد الناس… »
پیامبر اکرم (ص) فرمود:«اسلام با غربت آغاز شد و در آینده نیز غریب خواهد شد؛ خوشا به حال غریبان! گفته شد: ای رسول خدا، غریبان چه کسانی هستند؟ فرمود: کسانی که وقتی مردم فاسد شوند، به اصلاح بپردازند…».
نخستین مفهوم و معنایی که ممکن است از “غربت” در ذهن متبادر شود، “ناشناس” بودن است، که در عین غربت، حزن و غمی نیز در خود دارد. در معانی دیگر از غربت که از معانی طوفانی بر این اصطلاح است، بی توجهی بر اساس عدم شناخت صحیح به فرد یا چیز مورد نظر است. و در یک معنی غصه دار، غربت یعنی مجهول القدر بودن و بیتفاوت شدن به موقعیت و کارآیی و منزلت آن چیز یا یک شخص.
در حدیث فوق پیامبر اکرم(ص) آغاز اسلام را غریب، و ادامه اش را همراه با غریت معرفی فرموده است، غربتی که تا امام عصر(عج) کشیده شد. اما باید دید چه عواملی موجب غربت اسلام میشود و چه موانعی باعث میشود علیرغم اینهمه مجالس دینی و افراد مذهبی، غربت باقیمانده و این حقیقت تلخ بر اسلام سایه افکند. سه مورد اساسی اسلام را غریب و اولیای الهی را در کنار خود به غربت کشیده است:
 جهل مردم و برخورد آزاد منشانه وعدم برخورد جبری اسلام
 عادت به غربت اسلام و پیامبر اسلام و جانشین پیامبر اسلام(ص)
 ترس از غربت توسط بیشتر مبلغان اسلام
با تحلیل اجمالی از شروع اسلام تا حداقل دوران امامت امام حسن(ع) این مسئله روشن میشود که در مرحله اول مجهول القدر بودن و جهل مردم نسبت به امام از یکطرف و از طرف دیگر جبری نبودن اسلام و عدم دعوت جبری هادیان دین، و سپس عادت کردن مردم به غریب بودن اسلام، و مظلوم کردن اسلام و ولایت و انعطاف پذیر فرض کردن اسلام و ولایت ودر وحله آخر که مرحله پست در علت غریب ماندن دین و مقام ولایت میباشد، ترس از غربت از طرف کسانی است که نقشی در تبلیغ و رساندن پیامهای دینی دارند که این ترس، از بیان حقایق و یاری دین خدا و ولیّ خدا باز میدارد و در نهایت موجب غریب ماندن دین، آنهم دینی که بدست توانای آخرین ولیّ دین جهانی خواهد شد. لذا این سه مورد از عوامل اصلی نشستن غربت بر روی اسلام و کشیده شدن پرده غربت بر والیان و اولیای الهی است.
اما در ادامه حدیث حضرت خطاب “طوبی” به آنهایی کرده است که غریبند و این غریبان کسانی هستند که در زمان فساد مردم به اصلاح می پردازند. و در حقیقت این روایت وظیفه ای ظریف و سنگین برای مبلغان و معلمان در عرصه دین میگذارد تا با اصلاح مفاسد اجتماعی، و رفع غربت از واژه های کلیدی دین و اثرات مغفول دین، این غبار را از چهره اسلام و داعیان اسلام بزدایند و غربت پیامبر و امام را به قدرت اسلام و قدرت ولایت و حاکمیت عدالت تبدیل نمایند.