سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

غربت دین (۲)

image_pdfimage_print

قربانی چهارم غربت دین

غربت دین بعد از شهادت پیامبر(ص) به اوج خود رسید و این در حالی بود که غدیری اتفاق افتاده بود و امام علی(ع) جهت هدایت مردم معرفی شده بود، اما چون غربت، همچنان ثبات داشت ومردم نیز به غربت عادت کرده بودند، لذا امام حسن(ع) نیز چهارمین قربانی “غربت دین” شد.
پر واضح است که عادت کردن به وضعیت موجودِ نامطلوب، در نهادینه شدن غربت دین و اولیاء دین نقش دارد و برای عملیاتی کردن مبحث باید چنین عادت به غربت را واکاوی کرد:
عادت به غربت امام، یعنی:

عدم توقع عمل و فعل قدرتمندانه از امام و
عادت به مظلومیت و انعطاف پذیری امام.
عادت به عافیت طلبی
عادت به نگاه عوامانه به مسائل
عادت به تحمیل قبول حکمیت
عادت به تحمیل صلح
عادت به بزرگوارانه عمل کردن امام
عادت به حفظ آبروی مردم
عادت به تعارف و سهل گیریهای امام
عادت به “قل لا اسئلکم اجراً” گفتن امام
عادت به آزادی اندیشه
عادت به تحقیر بجای تقدیر
ترس از تغییر غربت به قدرت
ترس از برداشته شدن نقابها
ترس از روی کار آمدن حقیقت

و چنین عواملی نه تنها دین را غریب، بلکه هادی و مقتدای دین را نیز به غربت و سپس، به شهادت غریبانه میکشاند.
و در مقابل:
تلقی صحیح از دین
تلاش برای رفع این وضعیت
دادن حق داوری به امامان
و …
از جمله راهکارهای عملی در رفع غربت دین و هموار ساختن مسیر ظهور و غبار زدایی از امام و دین میباشد.