سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

فاطمیه ۹۲ هم به پایان رسید ولی …

image_pdfimage_print

برگزاری مراسم در مناسبتهای مذهبی و نیز شرکت در اینگونه مجالس بنابه صریح آیه قرآنی نشانه تقوای قلبی است «وَمَن یعظِّم شعائِرَِالله فَاِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوب» و بسیارمهم و مطلوب؛ اما از آن مهم و مطلوبتر اینکه بجاست قبل و بعد از تشکیل این مراسمها و شرکت در آنها، هدف خودمان را لااقل برای خودمان روشن و شفاف نماییم. که امسال می خواهیم چه کنیم و بعد از فاطمیه چه باید بکنیم؟

زنده نگه داشتن موضوع فاطمیه مهمتر از هرچیز دیگر می باشد چراکه بی تفاوتی به حقایق تاریخی و پرداخت چندروزه در طول سال نخواهد توانست تفاوتها و فاصله ها بین ارزشهای فاطمی و ارزشهای ضدفاطممی را نشان دار کند ودر تضعیف و تقویت آنها موثر واقع گردد.

پس ادامه یافتن حال و هوای فاطمی و عملی نمودن درسهای آموخته شده در مجالس حضرت در حقیقت روشن نمودن ماهیت دو جریان و دو مسیر متفاوت است. بی تعارف باید اذعان کرد که بیت الاحزان فاطمه صرف گرفتن مجالس عزاداری و سخنرانی، پایان پذیر نیست، بلکه همه ما فاطمیّون باید بهای فاطمی زیستن را در وسع خود بپردازیم و در حفظ آن دقت کنیم. حتی به قیمت به مخاطره انداختن زندگی شخصی. چراکه بهای فاطمی شدن روزی سینه زدن است و روزی گریه کردن، روزی سختی دیدن است و روزی صبرکردن، روزی اعتراض شنیدن است و روزی احتراز، روزی طرد شدن است و روزی انگ خوردن.

و آیا ترکیدن بغض فاطمیون نمودی غیر از خلاف موج حرکت کردن و در تنگناها کارهای خطیر و فاطمی انجام دادن میتواند داشته باشد؟! و آیا خاتمه بر حزن جگرسوز فاطمه در بیت الاحزانش چیزی جز وفاداری در مسیر ولایت ویکپارچگی در دفاع از حقوق امامت است؟

آری تنها احقاق حق امام غریب و طرید و فرید مرهم زخم سینه زهرا(ع) و تسکین درد پهلوی شکسته اش است. فریاد و امان از روزیکه برویم و بخوانیم و بدانیم اما…