سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

فروتر از شیطان

image_pdfimage_print

برخی افراد در برابر کارهای ناشایست خودشان، به لعن و نفرین شیطان پرداخته و تمامی خطاها و گناهان را بر گردن او می اندازند، و از خود و از صفات رذل خود و خواسته های نفسانی خود غافل می شوند. هرچند وساوس شیطان در فعل گناه بسیار موثر است، اما به نظر می رسد گاهی همین انسان که دشمن شیطان است، خود را فرومایه تر از شیطان می کند، این شیطان ملعون سالهای متمادی به پیشگاه خدا سجده کرد و سر تعظیم فرو آورد اما انسانهایی هستند که در برابر نعمتهایی که اگر تصمیم بر شمردنش کنیم قابل احصاء نیستند، روزها و شبها و شاید ماهها بگذرد و سر بر سجده شکر ننهد؛ او مشکلش سجده بر آدم بود اما مشکل انسان از اینکه نمی خواهد و نمی تواند هر روز حداقل یکبار سجده نماید و شکر نعمتها را سپاس گوید، چیست؟ چرا خود را در برابر عظمت خدا ضعیف نمی بیند؟ چرا سفره نیازش را به غیر از خدا پیش همه باز می کند و به غیر از او از همه کس خواسته و توقع دارد؟ چرا ارزش خود را با شکر بر نعمتها بالا نمیبرد؟ چه چیزی او را عاجز از دیدن مواهب موجود کرده؟ چه چیز مانع از استفاده از مواهب موجود کرده؟ چه چیز چشم طمع را در او بیدار کرده؟ آیا تکبر؟ عدم تفکر؟ توقع و تنوع طلبی بجای کمال طلبی؟ غرق شدن در گرداب زیاده خواهی؟ کدامیک؟!

واقعا این گروه در نمی یابند که با اینکار از شیطان هم فرومایه ترند؟