سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

فقط یک گزینه!!

image_pdfimage_print

به هر دلیلی از جهت زمانی در دورانی بسر میبریم که فتنه ها و افکار منحط و منحوس، بشریت را از قرار گرفتن در ظلّ تربیت و هدایت بدون واسطه ی پدر حقیقی و معنوی خویش محروم کرده اند و با رواج قشرگرایی، ثواب گرایی، سطحی نگری، رجحان پرداخت به پذیرایی و تغذیه جسمی بر تغذیه فکری و روحی، محیط موجود را به محیطی فاسد از بعد اعتقادی و اخلاقی تبدیل کرده است؛ که به جرأت میتوان گفت، همین علتها در اشکال مختلف دیگر توسط حاکمان جور، یازده امام مظلوم و معصوم شیعه را یکی پس از دیگری به شهادت رسانده است، لذا اگر بشریت خواهان رهایی از این گرداب مخوف است اکنون فقط و فقط یک گزینه پیش روی دارد و به غیر از آن هیچ راه نجاتی متصور نیست. آن هم تلاشی هدفمند برای آماده سازی خود و جامعه برای ظهور آخرین ذخیره الهی بر روی زمین، که در غیر این صورت، ته مانده های دین هم به افول گراییده و جامعه قطعا با نقصان نیروها و مهره های وارسته روبرو خواهد گشت. و طومار ظلم و ستم پیچیده تر خواهد شد.
برای زدودن غبار محرومیت بشر از حضور حضرت حجت، باید با از بین بردن غفلت و تن آسایی و یافتن مدلی مطلوب در تعلیم و تعلم و پردازش و پذیرش وپرورش در غوغای غیبت، باری از مسئولیتها را بر دوش کشید و با سنگربانی در عقیده و تلاش و روز از شب نشناخت.
نهم ربیع الاول۱۴۳۴، هزارو صدو هفتاد وهشتمین سالروز آغاز امامت حضرت مهدی(ارواحنا له الفداء) می باشد، روزی که می بایست روز برتخت نشستن عزت علوی و پایان اندوه زهرائی، روز احیای قرآن و سنت نبوی و روز شکوفائی معروف حسینی و براندازی منکر اموی باشد، روزی که در روایات از آن به “یوم الغدیرالثانی” و “یوم العافیه” یاد شده است. اما همه این آرمانها اگر حرکتی نباشد فقط منحصر در اسم و قلم و کاغذ خواهد شد؛ پس آغازو حرکتی از جنس بیقراری و بیتابی می طلبد و خوفی از اینکه نکند در به درازا کشیدن ایام هجر سهیم باشیم؟!
به یقین امام هر عصر نیاز به حمایت و یاری و مسئولیت پذیری شیعیان و مشتاقان خود دارد. اگرچه امام علی(علیه السلام) حاضر بود و غیبتی نداشت، چون حمایتگری نیافتند مجبور به سکوت و خانه نشینی شدند، حال قیام امامی که غیبتی هزار و اندی ساله دارد و دنیایی که در آن از اسلام چیزی جز اسم باقی نمانده چگونه است و لازمه تشکیل دولتش چیست؟

نهم ربیع الاول فرصتی است برای همه دلباختگان و منتظران راستین که هم دل و هم نوا و هم مرام با امام خویش پیمانی دیگر بندند و اقرار به حمایت و یاری و خدمت مولای خویش نمایند. پس با این هدف و با این نگرش:
جامه های راحتی را از تن به در کندن…
حضور در صحنه را جزو خصلتهای لازم خود نمودن…
در بی عدالتیها سکون و سکوت نکردن…
آرزوهای حقیر و دنیوی را در راه محبوب و معشوق خود دفن نمودن …
در برابر زر و زور و تزویر سر فرود نیاوردن…
در یافتن قرب صفاتی با امام خویش دست به مجاهده زدن…
باورها و افکار و عملکرد خود را هماهنگ با نظام ولایی کردن…
وخستگی ناپذیری و تلاشگری، نستوه گشتن در راه اصلاح خویش و جامعه، سرسپاری به فرمان حضرتش است که نتیجه عهد و تعهدپذیری در چنین روزی خواهد بود.

                    «اللهم اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و شیعته بحق محمدو عترته»