سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

لیاقت چند دقیقه ای برای حضور چند دقیقه ای

image_pdfimage_print

از اول تاریخ اسلام، دشمنان اسلام سعی در گرفتن آزادی عمل منادیان اسلام را داشته و گاه موفقیتهایی نیز در اینکار بدست می آوردند و گاهی برخلاف میل خود این آزادی را از آنان سلب نمیکردند و گاه هم نمی توانستند سلب کنند،

تا امام جعفرصادق(ع) این آزادی عمل بسیار ضعیف بود و امامان بر طبق شرایط و مقتضیات عمل نمودند اما در دوران امام صادق (ع) امام و شیعیان که از شدت اختناق و خفگی روزگار کم شده بود توانستند حداکثر بهره برداری را نمایند تا جائیکه از امام صادق (ع) با لقب موسس شیعه یاد میشود، و از آن پس مجددا از این آزادی کاسته شده و بحدّی امامان(ع) از طرف خلفای وقت در تنگنا قرار میگرفتند که گاهی از جهت جسمی نیز آن بزرگواران را در اسارت و زندانها نگه میداشتند، و با این سیر آخرین امامان شیعه تقریبا بیشترین دوران امامتشان در زندانها و تحت نظر حکومت و خلفای بنی عباس سپری شد، که هزاران تاسف بر اینکه شیعیان هر امام، در زمان آن امام نتوانستند کاری برای امام خود کرده و با این وضع به گونه ای کنار آمده و با پذیرش ستم حکام جور، ظاهرا رضایت به این وضعیت دادند و حتی گاهی در اثر کم معرفتی یا بی معرفتی به کارها و تصمیمهای امامان(ع) هم اعتراض کرده و ایراد گرفتند و خودسرانه کارهایی انجام دادند و نتیجتا امامان(ع) یا شهید و یا مسموم دار دنیا را وداع گفتند.( که ریشه این تن دادن به ظلم خود بحث مفصلی می طلبد).
و همه این ظلم و ستمها و قدرنشناسی شیعیان و ناتوانی آنها، باعث شد که ضرورتی بنام “غیبت ” در فلسفه امامت شکل گیرد و آخرین حجت الهی بصورت ذخیره الهی، تا آمادگی شیعیانش در پس پرده غیبت و در نهایت حزن و اندوه خفاء بسر برد. چرا که هستی و نیستی خلق وجهان بوجود نامی ایشان بسته است، و قبل از برپایی عدالت جهانی قرار نیست آن حضرت قربانی ندانم کاریهای شیعیان و ستمها و ظلمهای ظالمان گردد. لذا می بایست تاکتیکی برای حفظ جان حضرت از گزند دشمنان از سوی خدا بکار گرفته شود و این نبود جز غیبت که تا کنون متاسفانه بطول انجامیده است و باز ادامه خواهد یافت تا قابلیت لازم برای شیعیان آن حضرت فراهم شده واینبار بایست آنها بسراغ امامشان رفته و آن بزرگوار را وارد زندگی و دنیای خود نمایند. و باز امامان قبلی از سر بزرگواری و الطاف بی نهایت خود، مردم را آماده برای چنین حیاتی ساختند تا بتوانند در بحرانی ترین دوران بی امامی خود را از دامهای مختلف زمان غیبت برهانند.
و نه ربیع یادآور آغازین روز این تاکتیک پروردگار متعال است. نه ربیع سالروز اولین وآخرین روز حضور و ظهور امام عصر در میان شیعیانش ، تاکنون است. یادآور لیاقت چندین دقیقه ایی که شیعیان فقط به اندازه یک نماز میّت داشتند و آن بزرگوار را در جمع خود یافتند. که در این حضور چند لحظه ای، هم حجت بر مردم کامل شد و مردم امامشان را دیدند وهم ضعف دشمنان در دستگیری این ذخیره الهی روشن شد، که از آن پس هر چه گشتند ایشان را نیافتند و در بهت و حیرتی عمیق فرو رفتند.
آری نهم ربیع یادآور این امر است که هزار و صدو اندی سال است که لیاقت برای پذیرش ظهور امام نیست…
نه ربیع یادآور کوتاهی های و غفلتها درباره کل امامان است و علی الخصوص درباره امام عصر(عج)…
و صد البته که از وجه دیگرش نه ربیع یادآور این است که ای شیعه تو پدر مهربان و رئوف و شفیقی داری که همیشه به فکر تو و احوالات توست، با مریضی تو مریض و با شادی تو شاد است…
نه ربیع یادآور امامی است که برای گناهان امتش هر شب گریه و استغفار می کند…
نه ربیع یادآور امیدواری به فرج امامی است که در اینروز امامتش آغاز گشته است …
پس بر منتظرانش لازم است که اینروز را سرآغازتلاشی جهت اختتام این تاکتیک خداوند قرار دهند چرا که خداوند در قرآن میفرماید:
«انَّ الله لا یُغیِّرُ ما بِقَومٍ حتّی یُغَیِّرُ ما بانفُسِهِم»
«خداوند تغییری در قومی نخواهد داد تا اینکه تغییری در خودشان ایجاد کنند»