سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

مجالی دوباره(فرصت نیم روزه)

image_pdfimage_print

روز نهم ذی الحجه روز عرفه است. روزی که در عظمتش میتوان گفت که شبش تکرار شب قدر است و چنین آمده که اگر نتوانستی در شب قدر خود را مورد بخشش خداوند قرار دهی، عرفه مجالی دوباره است بر این امر. چنان عظمتی در شب عرفه و در این فرصت نیم روزه است که اگر همراه با تفکر و تدبر باشد تمام عمر را دگرگون کرده و جهت می بخشد. حاجیان با رسیدن عرفه در سرزمین عرفات همراه و هم ناله با امام زمان خویشند و در دامنه جبل الرّحمه، با تأسی به وجود مقدس امام حسین(علیه السلام) با دلی سوزان و چشمی گریان، مشغول راز و نیاز با معبود خود میشوند و در وادی معرفت شناور میگردند تا خودِ درون را کشف کرده و برای قربانی نمودنش مهیا سازند.
آری عرفه قرارگاه اجابت و روز باز دیدن آغوش رحمت و مغفرت پروردگار به پهنای هستی «من اَعظمِ الذُنوب ان یُحضَر العَرفات و یَظُنُّ اَنَّهُ لا یَغفِرَ لَه»…
شب عرفه شب شفیع قرار دادن حضرت ابراهیم(ع) است و دوستانی که در صفا و مروه خدا را ندا میکنند… و شب طلب بخشش از گناهانی که نعمت را تغییر دهد، پشیمانی آرد، شقاوت جلب کند…شب درخواست فرج و انزال یقین به سینه… شب پناه بردن از زوال نعمت و حلول نقمت، پناه بردن از سوء سرنوشت و شماتت دشمن… شب سپاس و حمدگویی به مسلمانی و تبعیت از سنت و طلب هدایت یافتن و تعلیم یافتن، سپاس گویی به گشودن غم ها و زایل کردن همّ ها، و بالاخره شب طلب بهترین بنده شدن با پوشش جامه عافیت… (فرازهایی از دعای شب عرفه)
الّلهم… بحقِّ ابراهیم خلیلکَ و بحق کلِّ ولیٍّ یُنادیکَ بَینَ الصَّفا والمَروه… اِغفِر لِیَ الذُّنوبَ الَّتی تُغَیِّرُ النِّعَم…تُورِثُ النَّدَم… تَجلِبُ الشَّقاء… یا الله… اجعَل من امری فَرَجاً… واَنزِل یَقینَکَ فی صَدری… الّلهُمَّ انِی اَعُوذُ بِکَ مِن زَوالِ نِعمَتِک…و حُلولِ نِقمتک…وسوء القَضاء و ششماتَه الاَعداء… الّلهمَّ لَکَ الحَمدُ علی الاسلامِ واتِّباع السُّنّهِ …فَاهدِنا وعلِّمنا… لکَ الحمدُ … وکَم مِن غَمٍّ یا سَیِّدی قد نَفَّستُهُ و کم مِن هَمٍّ یا سیدی قد کَشَفتَهُ… الّلهمَّ اجعَلنی من افضَلِ عِبادِکَ نصیبا مِن …عافِیَهٍ تُلبِسُها… وانتَ علی کُلِّ شیءٍ قدیر…
و روز عرفه …
روز اعتراف به خطاها و تجدید عهد است«وَاعتَرِف بِالخَطایا بِعَرَفاتٍ وَجَدِّد عَهدَکَ عِندَاللهِ بِوَحدانیَّه» …
روز خودیابی و جبران مافات و جسارتها و جهالتهاست…
روز اعتلای دعا و علائق است…
روز مسلم گشتن و برائت از ناجوانمردی و برائت از کوفی صفتان عقیم از جوانمردی…
روز برائت از عهدشکنی و برائت از کوفی صفتان عهدشکن و بیگانه با عهد الست…
روز زدودن غربت از چهره وجه الله و لقاء با امام زمان…
روز پایان بدبختی انسان با جاودانی نمودن “لبیک”…
و تو ای عاکف دل در کوی یار، آنسان که هم نوا با نواهای آسمانی «…انتَ الَّذی مَنَنتَ… انتَ الَّذی انعَمتَ… انتَ الَّذی احسَنتَ…» سر می دهی ملتمسین دعا را از دعای خیرت بی نصیب نساز!