سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

محراب و عروج از فرش به عرش

image_pdfimage_print

محراب در اصطلاح به محلی اطلاق می شود که در صدر مسجد ساخته شده و امام جماعت برای اقامه نماز درآن محل می ایستد. اما معنی لغوی آن محل حرب و مبارزه می باشد. به عبارتی بکاربردن این واژه در کنار نماز یعنی اینکه نمازگزار در محراب نماز در حقیقت در حال مبارزه با شیاطین باطنی و ظاهری و شرک و کفر و نفاق و کبر و غرور می باشد و با اینکار با خضوع و خشوع حق پرستی و تسبیح و تقدیس و خدای سبحان را می نماید. در یک معنی دیگر چنین آمده است که محراب را از اینرو محراب نامیده اند که انسان در محراب باید حریب بمعنای حقیقی کلمه باشد یعنی بریده از کارها و افکار دنیا و پراکندگی خاطر، تا بتواند از معبر محراب به آزادی از تمام قیودات و تعلقات دنیا برسد، و جمع دو معنی هم خالی از لطف نیست اگر چنین گفته شودکه محراب یعنی محل مبارزه با هجمه ی افکار و اعمال دنیوی و ترک آنها برای عروج از فرش زمینی به عرش الهی و بدست آوردن ارزاقی که طعام معهود در بین مردم نیست بلکه رزقی است که بر کرامت خدا نسبت به فرد حریب دلالت دارد.
ناگفته نماند که نمازگزار اگر با یافتن حضور قلب در نماز با شیطان و با نفس خود بجنگد این محراب و رزمگاه، محلی برای رشد و تکامل انسان می گردد و حوادث و بحرانها و شدائد بر عقیده و ایمان و فطرت پاک تاثیری نخواهد گذاشت «انَّ الصَّلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر».
با این وصف محراب دری گشوده به بهشتی می شود که نمازگزاران وارث آن بوده و مخلّد در آن خواهند بود؛ همان نمازگزاران در محراب که خدا چنین معرفیشان فرموده است:

ِبسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ(۱) مؤ منان رستگار شدند.
الَّذِینَ هُمْ فى صلاتهِمْ خَشِعُونَ(۲) آنها که در نمازشان خشوع دارند.
وَ الَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضونَ(۳) و آنها که از لغو و بیهودگى رویگردانند.
وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکَوهِ فَعِلُونَ(۴) و آنها که زکات را انجام مى دهند
وَ الَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَفِظونَ(۵) و آنها که دامان خود را از آلودگى به بى عفتى حفظ مى کنند
إِلا عَلى أَزْوَجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَت أَیْمَنهُمْ فَإِنهُمْ غَیرُ مَلُومِینَ(۶) مگر در مورد همسرانشان یا کنیزانى که به دست آورده‏اند که در این صورت بر آنان نکوهشى نیست
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِک فَأُولَئک هُمُ الْعَادُونَ(۷) و هر کس غیر این طریق را طلب کند تجاوزگر است
وَ الَّذِینَ هُمْ لاَمَنَتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَعُونَ(۸) و آنها که امانتها و عهد خود را مراعات مى کنند.
وَ الَّذِینَ هُمْ عَلى صلَوَتهِمْ یحَافِظونَ(۹) و آنها که از نمازها مواظبت مى نمایند.
أُولَئک هُمُ الْوَرِثُونَ(۱۰) (آرى ) آنها وارثانند.
الَّذِینَ یَرِثُونَ الْفِرْدَوْس هُمْ فِیهَا خَلِدُونَ(۱۱) که بهشت برین را ارث مى برند، و جاودانه در آن خواهند ماند.