سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

منّت در بعثت…

image_pdfimage_print

واِژه منّت از ریشه ی “منن” از جمله واژه هایی است که معانی متضاد هم برای آن ذکر شده مثل: تقویت نمودن، تضعیف نمودن، قطع کردن، نعمت بخشیدن، نعمت محدود، نعمت ارزشمند. منّت در اصطلاح قرآنی به معنی نعمت بخشی از طرف خداست. بر خلاف اصطلاح بکار رفته در جامعه منت نهادن خداوند منّان قطعاً در راستای رشد وحفظ کرامت و عزّت انسان است و ممدوح و در قبال آن شکری لازم؛ که در قرآن به چند مورد از این منّت خداوند و مشمولان این نعمت ارزشمند اشاره شده است:
۱- حضرت موسی و برادرش هارون «وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَیْکَ مَرَّهً أُخْرى‏ إِذْ أَوْحَیْنَا إِلىَ أُمِّکَ مَا یُوحَى‏»«و ما بار دیگر تو را مشمول نعمت خود ساختیم‏، آن زمان که به مادرت آنچه لازم بود، الهام کردیم‏».
«وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‏ مُوسى‏ وَ هارُون‏ وَ نجََّیْنَاهُمَا وَ قَوْمَهُمَا مِنَ¬الْکَرْبِ الْعَظِیم‏ وَ نَصَرْنَاهُمْ فَکاَنُواْ هُمُ¬الْغَالِبِین‏»«ما به موسى و هارون نعمت بخشیدیم و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم».
۲-حضرت یوسف و برادرش «…قالَ أَنَا یوسُفُ وَ هذا أَخی‏ قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَینا…» «…گفت: من یوسفم، و این برادر من است! خداوند بر ما منّت گذارد…».
۳- مؤمنین و منت خدا بر تألیف قلوب میان گروه¬های آنها، که می¬فرماید: «وَ أَلَّفَ بَینْ‏َ قُلُوبهِِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فىِ-الْأَرْضِ جَمِیعًا مَّا أَلَّفْتَ بَینْ‏َ قُلُوبِهِمْ وَ لَکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَینَهَُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیم‏» «و دلهاى آنها را با هم، الفت داد اگر تمام آنچه را روى زمین است، صرف مى‏کردى که میان دلهاى آنان الفت دهى، نمى‏توانستى ولى خداوند در میان آنها الفت ایجاد کرد او توانا و حکیم است».
و یکی از منت¬های عظیم الهی بر بندگان مؤمن، فرستادن رسولان جهت هدایت و تربیت آنهاست:«لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَإِن کَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُّبِینٍ» «خدا بر اهل ایمان منت گذاشت که رسولى از خودشان در میان آنان بر انگیخت که بر آنها آیات خدا را تلاوت کند و نفوسشان را از هر نقص و آلایش پاک گرداند و به آنها احکام شریعت و حقایق حکمت بیاموزد هر چند قبلا گمراهى آنان آشکار بود».
اما از میان معانی “منّت” تقویت و تضغیف در بعثت نمود و جلوه ی خاصی دارد و میتوان گفت:
خدا منّت نهاد و با بعثت، امور فطری را تجدید و تقویت و فراموشی میثاق را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، تلاش در استفاده از گنجهای نهان در درون بشر را تقویت و دفن خزینه ها را تضعیف کرد…
خدا منّت نهاد و با بعثت، بیداری و هوشیاری را تقویت وگرایشهای انحرافی را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، قرار یافتن مردم در خط سهل هدایت را تقویت و مسیر پرمشقت ضلالت و گمراهی را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، حکمت و دانش و تزکیه را تقویت و تکبر و تعصب و جهل را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، نجابت و کرامت انسان را تقویت و ذلت و اسارت را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، برادری را میان مؤمنان تقویت و دشمنی و پراکندگی را تضعیف نمود…
خدا منّت نهاد و با بعثت، قسط و عدالت را تقویت و ظلم و قساوت را تضعیف نمود… پس…

  • اگر انسان به فکر معرفت افزایی و کشف نادانسته هاست…
  • اگر بدنبال هشدار دهنده و بشارت دهنده است…
  • اگر بدنبال رشد و استعدادیابی خویش است …
  • اگر بدنبال عدالت و کرامت و حریت است…
  • اگر بدنبال سبل هدایت و صراط مستقیم است…
  • اگر خواهان نجات از تحیر و سرگردانی است…
  • اگر یله و بی بند و باری و نکبت را نمی پسندد…

باید سراغ رسول هدایت و مهربانی را گرفته که او مبعوث شد تا آئین اطمینان بخش اسلام را برای قلبهای مضطرب به ارمغان آورد و شفابخش ترین نسخه رابر بالین بیماران زمزمه نماید و بشر را به حیّ متألهه گشتن رهنمون گردد…

السَّلام عَلَیْک یا رَسُولَ الله… اَلْحَمدُللهِ الَّذی اسْتَنْقَذْنا بِکَ مِنَ الْهَلَکَهِ وَ هَدانا بِکَ مِنَ الضَّلالَهِ وَ نَوَّرَنا بِکَ مِنَ الظُّلْمَهِ فَجَزاکَ اللهُ یا رَسُولَ اللهِ مِنْ مَبْعُوثٍ اَفْضَلَ ما جازی نَبِیّاً عَنْ اُمَّتِهِ وَ رَسُولاً عَمَّنْ اُرْسِلَ اِلَیْهِ بِاَبی اَنْتَ وَ اُمّی یا رَسُولَ اللهِ… اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ بَلِّغْ رُوحَ نَبیِِّکَ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ فی ساعَتی هذِهِ وَفی کُلِّ ساعَهٍ تَحِیَّهً مِنّی وَسَلاماً وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا رَسُولَ اللهِ وَ رَحمهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ لا جَعَلَهُ اللهُ اخِرَ تَسلیمی عَلَیکَ