سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

مژده!!! امتیاز ویژه

image_pdfimage_print

با رجوع به منابع و مدارک و کتبی که در باب نبوت و احوالات انبیاء و دوران نبوت آنها بیان شده این نکته را میتوان یافت که نبوت و رسالت حضرت پیامبر(ص) متفاوت از سایر انبیاء بوده و به تبع آن امت آن بزرگوار هم از امتیازات و عنایات ویژه ای برخوردار شده و تا قیام هم این عنایات وجو خواهد داشت. آیات آخر سوره بقره و دعای پیامبر بر امتش و استجابت دعا پیامبر شاید بتوانداهل تحقیق را در بیان این اقناع نماید.

شاید دلایل زیادی برای موجودیت تفاوتها وجود داشته باشد اما ازمهمترین و چشمگیرترین آن، شرافت و کرامت پیامبراکرم (ص) و جهانی بودن رسالت ایشان و مُهر و مدال خاتمیت داشتن این رسالت است و از طرف دیگر امتیازات ویژه ای که به امت پیامبر تعلق گرفته شاید به دلیل وجود افرادی از امت پیامبر در زمان فقدان آن بزرگوار است که شخص پیامبرآنها را برادر خطاب نموده و به آنها در زمان حیات شریفش سلام فرموده است. انسانهای شریفی که مصداق آیه”الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلاه و مما رزقناهم ینفقون “می باشند، اینان لایق سلام مولایشان حضرت محمد(ص) شدند چراکه حیات ایشان را درک نکردند تا مستقیما از ایشان کسب فیض نموده و مسائل مختلف را از ایشان بیاموزند و در ظل وجود مقدسش حیات سرکنند، بلکه با ایمان و عمل به قرآن و عترت و کلام الهی و نبوی که درروایت تعبیر به کاغذهای سفید شده، حیات دنیویشان را سپری می کنند. اما در مقام سنجش شاید آن کفه از ترازو که حاوی فضل و لطف و عنایت ویژه خدا به سبب وجود پیامبری که رحمه للعالمین نام گرفته، بسیار بسیار سنگین تر باشد از خصوصیاتی است که برای امت پیامبر شمرده شد. در هر صورت چون این مطلب قصد پردازش به مبحث نبوت را ندارد به این مقدمه اکتفا نموده و در ادامه به یکی از عنایات و امتیازات ویژه اشاره میگردد:
در اینکه”توبه” از گناهان از اول خلقت بوده و و تمام امتهای پیامبران توسط انبیاء زمان خود به آن توصیه شده اند، حرفی نیست اما مدل توبه و شرط قبولی توبه امت پیامبر(ص) متفاوت از سایر انبیاء است که دلایل تفاوت ذکر گردید. به نحوی که مثلا در امت حضرت موسی(ع) قرار بر این شد که مردم برای بخشش گناهان و رهایی از عذاب خداوند که در چند مرحله موفق به بازگشت نشده بودند، صورتهای خود را پوشانده وبا همدیگر بجنگند. و یا در امت دیگر رسم بر این بود که در مکانهای مخصوص رفته و بایست در آنجا توبه نمایند؛ اما به برکت وجود مقدس حضرت پیامبر عذاب استیصالی برداشته شده و امت ایشان از این سختیها نداشته و توبه آنها در هر زمان و مکان و با وجود بدترین گناهان پذیرفته است؛ جالب اینکه زمانهای مخصوصی هم مقرر گردیده که اگر فرد خاطی و گنهکار بخواهد و عزم بر توبه داشته باشد، در آن زمانها توبه اش رد خورنداشته و خداوند از او خواهد پذیرفت. از جمله این زمانها یکشنبه ای از ماه ذی القعده است که به این ماه شریف توفیق ورود پیدا کردیم. در روایتی بسیا زیبا چنین نقل شده است:

«در روز یکشنبه ای از ماه ذی القعده پیامبر اعظم(ص) رو به اصحاب کرده، فرمودند: ای مردم! کدام یک از شما می خواهید توبه کنید؟ اصحاب گفتند: همه می خواهیم توبه کنیم. حضرت فرمودند: پس غسل کنید و آن گاه وضو بگیرید سپس چهار رکعت نماز به جا آورید. (دو نماز دو رکعتی) در هر رکعت، یک حمد، سه قل هو الله و یک بار سوره ی ناس و فلق را بخوانید و پس از نمازها هفتاد بار استغفار نمایید (مثلاً استغفر الله ربی و اتوب الیه) و در پایان بگویید:«لا حول ولا قوه الا بالله»، «یا عزیز یا غفّار اغفرلی ذنوب و ذنوب جمیع المؤمنین و الؤمنات فانّه لایغفر الذنوب الا انت»؛ آن گاه حضرت فرمودند: بنده ای از امت من چنین عملی را انجام نمی دهد مگر آن که از آسمان به او ندا می رسد: بنده خدا! اعمالت را از نو شروع کن که توبه ات قبول و گناهانت بخشیده شد! فرشته ی دیگری ندا می کند: ای بنده! مبارک باد بر تو و بر خانواده و خاندانت! فرشتگان دیگر نیز صدا می زنند: … با ایمان از دنیا می روی، دینت از تو گرفته نمی شود».

پس این نماز بافضیلتی است که از حضرت ( ص) بیان شد امتیاز ویژه ای است که در این ماه برای امت حضرت عنایت شده و نسخه ای برای دردهای درونی امت است. ممکن است گاها این مطلب به ذهن برسد که ایکاش توبه ها پذیرفته شده و بتوان زندگی را بدور از آلودگیها و ظلمتهای گذشته ادامه داد و با خیالی آسوده برای آینده ای بهتر برنامه ریزی کرد که این روایت ، یکی از بهترین فرصت ها را پیش پای همه آرزومندان این واقعه می کندو چون این روایت مشخص کننده یکشنبه مورد نظر نیست میتوان د ر هر یکشنبه از این ماه و یا در تمامی یکشنبه های این ماه این روایت را عملی نمود. از دیگر اعمال این ماه سه روز روزه گرفتن است که در خاتمه برای موفقیت در بجا آوردنشان این مسئلت را داریم:
خدایا بر محمد و آلش درود فرست و حمد و شکرمان را بر این که ما را از امت حضرت پیامبر قرار دادی و صاحب امتیازات و موهبتهای ویژه نمودی بپذیر و برای بجا آوردن این نماز و سایر اعمال پر فضیلت ماه ذی القعده توفیق عمل برای همه ما روزی بفرما.

«الّلهم صلّ علی محمّد و آل محمّد»