سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

نقش رویکرد تاریخی در ظهور

image_pdfimage_print

روز اول محرم، به نام نامی مسلم بن عقیل نام گذاری شده، آزاد مردی که با ولایت مداریش پیش مرگ اباعبدالله (ع) گشت.
بعد از دریافت مأموریت از جانب حضرتش، با فردی راهنما به راه افتاد، چندین دفعه این راهنمایان راه، یا راه را گم کردند و یا از دنیا رفتند، که گویا کائنات هم می دانستند عاقبت چه خواهد شد، لذا نمی خواستند مسلم به کوفه رود ….

اما اباعبدالله خطاب به مسلم فرمود: این راهیست که باید بروی …

مسلم با ماموریت “ارزیابی” به کوفه رسید و در ابتدا مورد استقبال همگانی قرار گرفت، اما هر لحظه که می گذشت از شمار یاران کم می شد، و تنها کسی که در این ارزیابی سربلند بیرون آمد، هانی بن عروه بود، که او هم بر اثر جاسوسی های دشمنان به جرم پناه دادن به مسلم دستگیر و زیر شکنجه ها به قتل رسید، و سفیر مظلوم امام حسین (ع) تنها و از بی وفایی و سست عنصری و نامردی کوفیان در حیرت و غربت ماند.

مسلم بیمش از جانش نبود بلکه از فرستادن نامه به سمت امام و دعوت ایشان به کوفه بود، در دل ندای “به کوفیان دل قوی مکن” را فریاد می زد ، و هر لحظه در صدد فرستادن نامه ای برعکس این نامه های دعوت بود. چون کوفه و اهلش را با چهار خصلت:

♦ جفا
♦ حماقت
♦ خیانت
♦ جنایت

شناخت، و بی کس درشهر غبارآلود در پی فکری برای بازداشتن حضرت از آمدن به آنجا بود، که هر چند موفق به این کار نشد اما با شهادتش کوفه و کوفیان را با ویژگی های فوق برای حضرت ترسیم نمود.

فریادهای مسلم بر سر مسحور سکه شدگان و امام را مغفول قرار دادگان این بود که آیا شما نبودید که نامه نوشتید و حسین بن علی را دعوت کردید؟

آری از کوفیانی که عمویش علی را غریب گذارده بودند، بیش از این انتظار نیست.

از کوفیانی که شیخ های نهروان پروریده بودند جز این بر نمی آمد.

از کوفیانی که به علت گرمی و سردی هوا حکم و امر مولا را ردّ می کردند قابلیتی بیش از این خواستن خطاست…

کوفه به مردابی تبدیل شده بود که بوی تعفنش همه جا را گرفته بود و نه جای امام بود و نه سفیر امام.

که امروز هم با زبان مدح یزیدیان گفتن و با دعا از امام و خدا ،ظهور خواستن فقط کوفی صفتی می خواهد و بس.

و گویا این سنت است که هر ولایت مداری با مشاکلت و مشابهت با محبوبش جان دهد، مسلم نیز چون اربابش لب زخمی و تشنه و غریب و تنها به دست جلادان کوفی به شهادت رسید و در شهادتش تنها امتیاز را در میان شهدای کربلا به خود اختصاص داد، زیرا شهدا همه از اسب بر زمین افتادند اما مسلم از بلندترین ارتفاع کوفه.

و تاریخ تکرارش در هرسال درسی است که بایست با عبرت و حیرت به آن نگریست و با وقایع روز تطبیقش داد و موضع خود را در هر واقعه دید و سپس درس ها را از این جریانات گرفت و سپس بدان عمل نمود…

index.jpg1

السلام علیک یا مسلم بن عقیل و رحمه الله و برکاته …

<با اقتباس از جلسه سالروز شهادت مسلم بن عقیل>