سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

نوری برای حیات و هدایت

image_pdfimage_print

ممتاز شدن پیشوایان الهی و پرفروغ شدن نام و یادشان با گذشت زمان، مدلول تحقق ارزشهای انسانی در وجود شریف آن بزرگواران است و انعکاس فضیلتهای همه نیک سیرتان، که عالم زنده و پایداربه این وجودها می باشد؛ و این تحقق و تجلی فضایل در هر زمان مشهود است، چه آنسان که در هاله ای از عشق و دلدادگی، بیقرار و بی تاب از لقای پروردگارشان هستند و با مناجاتهای عارفانه شان جهان را از نور ساطع ازخلوت انسشان روشن میکنند

و چه زمانی که در صف جهاد با فریاد حق و عدالت به جهان ظلم دیده حیات می بخشند و جائران و ظالمان و کافران را به ورطه هلاکت می کشانند حتی اگرزندانی هارون الرشیدها باشند باز دستان کریمشان درماندگان و بیچارگان را راه نجات است و کلامشان امید و رحمت و هدایت.
بر خلاف اعتقاد مکاتب و فرق ضاله که از دنیا به عنوان منفورترین موجود یاد کرده و پرهیز از آنرا اشاعه می دهند، مکتب اولیای الهی انسان را به بهره مندی از حلالهای دنیوی توصیه کرده و بکارگیری و بهره مندی از مواهب دنیا را برای بهره مندی از مواهب آخرت لازم می دانند. بمناسبت سالروز شهادت امام موسی کاظم روایتی از ایشان در این باب ذکر می شود، آن حضرت فرمودند:
«اجْعَلُوا لِأَنْفُسِکُمْ حَظّاً مِنَ الدُّنْیَا بِإِعْطَائِهَا- مَا تَشْتَهِی‏ مِنَ الْحَلَالِ وَ مَا لَا یَثْلِمُ الْمُرُوَّهَ وَ مَا لَا سَرَفَ فِیهِ- وَ اسْتَعِینُوا بِذَلِکَ عَلَى أُمُورِ الدِّینِ- فَإِنَّهُ رُوِیَ لَیْسَ مِنَّا مَنْ تَرَکَ دُنْیَاهُ لِدِینِهِ- أَوْ تَرَکَ دِینَهُ لِدُنْیَاه‏»

مواعظ امامان علیهم السلام-ترجمه جلد هفدهم بحار ۲۷۷ بخش بیست و پنجم پند و اندرزهاى موسى بن جعفر(ع)

«براى خویش بهره‏اى از دنیا قرار دهید این طور که به تمایلات نفسى حلال خویش پاسخ دهید و چیزهائى که موجب شکست شخصیت شما نمیشود و اسراف نیست (یعنى از زندگى و لذائذ دنیا بهره‏مند شوید بمقدارى که به حرام کشانده نشوید و با شئون شما مخالف نباشد و موجب اسراف و زیاده‏روى نگردد) با این کار کمک بگیرید براى امور دینى زیرا روایت شده که از ما نیست کسى که دنیایش را براى دین رها کند یا دینش را براى دنیا».

در روایت دیگری میفرمایند:
«اجْتَهِدُوا فِی أَنْ یَکُونَ زَمَانُکُمْ أَرْبَعَ سَاعَات:‏ سعی کنید در زندگی، زمان خود را به چهار بخش تقسیم کنید:
سَاعَهً لِمُنَاجَاهِ اللَّهِ :بخشی را به راز و نیاز با خداوند متعال اختصاص دهید.
وسَاعَهً لِأَمْرِ الْمَعَاشِ :بخشی را هم به تلاش برای کسب روزی حلال اختصاص دهید.
وَ سَاعَهً لِمُعَاشَرَهِ الْإِخْوَانِ وَ الثِّقَاتِ الَّذِینَ یُعَرِّفُونَکُمْ عُیُوبَکُمْ وَ یُخْلِصُونَ لَکُمْ فِی الْبَاطِنِ: زمانی هم به معاشرت با برادران و اشخاص مورد اعتمادی بپردازید که شما را از عیب‏هایتان آگاه می کنند و از صمیم قلب با شما یک رو هستند.
وَ سَاعَهً تَخْلُونَ فِیهَا لِلَذَّاتِکُمْ فِی غَیْرِ مُحَرَّمٍ وَ بِهَذِهِ السَّاعَهِ تَقْدِرُونَ عَلَى الثَّلَاثِ سَاعَات»‏: زمانی را هم برای لذتهای حلال قرار دهید که به کمک این بخش است که شما توان گذراندن آن سه بخش را خواهید داشت.
امام کاظم (علیه السلام) در این دو فرمایش نورانی سفارش اکید دارند بر اینکه انسان با استفاده مواهب حلال دنیوی و رسیدگی مشروع به خواسته های نفسانی از سرکشی و خیانت نفس ممانعت نموده و از آن مرکب راهواری برای پیمودن مسیر بندگی ساخته و بعنوان عامل توان افزایی جهت انجام امور دینی از آن بهره گیرد؛ ونیز در روایت دوم بهترین برنامه برای سپری نمودن ساعات شبانه روزی را در اختیار پیروانش قرار می دهد.