سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

نکات غیرقابل تحمل در فرهنگ نبوی

image_pdfimage_print

انتظار عالم خلقت به سر رسید و در ۱۷ ربیع بزرگ عصاره خلقت و برگزیده عالمیان، پا به عرصه نهاد. «رحمه للعالمین» دو جهان رحمت خدا را چون باران نثار زمینیان کرد، و در شهرى که شرافتش را از و لادت او دریافت کرد، چشم به جهان گشود:

«لا اقسم بهذا البلد* و انت حل بهذا البلد»
«اى پیامبر چون تو در این شهر هستى به این شهر قسم مى خورم»
….***….


یک نگاه متفاوت در عمل به سنت و فرهنگ پیامبر(ص) این است که این فرهنگ با دلایلی، غیر قابل تحمل و غیر قابل اجرا برای همه، معرفی شود.
این حقیقتی است که تاریخ شاهد و گواه بر آن است، و بارزترین این شاهدان، کربلای حضرت اباعبدالله(ع) است که حضرت خود فرمودند:

«و أسیر بسیره جدی و أبی علی بن أبی طالب علیه السلام».

که اجرای این سیره آنقدر بر مردم گران آمد که حضرت را با آن وضعیت بشهادت رساندند.
با کمی دقت در واقعه کربلا به چند دلیل دیگر نیز به این عنوان مقاله میتوان اضافه کرد.
اگر کربلا صرفنظر از زندگانی امام حسین(ع) امروز بار دیگر بوجود آید، قریب به یقین اکثر مومنین به کمک و نصرت حضرت خواهند شتافت، اما اگر درخواستی برای پیاده شدن روش زندگانی در این کربلا بیان شود، چه ریزشهایی که اتفاق نمی افتد، چنانکه خود حضرت بخاطر عمل به سیره جدش قیام فرمود و در همین مسیر هم خود و عزیزانش را تقدیم اسلام نمود.
این جمله حضرت چند پیام عمده دارد:
*مهربانی پیامبر را متذکر شدن با بکار بردن عبارت “سیره جَدّی
* قاطعیت در اجرای سیره پیامبر حتی به قیمت قطعه قطعه شدن
* سهل نبودن عمل به سیره نبوی (کربلا دیدن و به مدینه فاضله رسیدن)
لذا سیره پیامبراکرم(ص) سختیهایی نیز دارد که برای هر کس قابل تحمل نیست، از جمله این سختیها:
»فاش نکردن نفاق افراد منافق
»ادای حق و عدم تجاوز از حق حتی به قیمت تخریب وجهه در جامعه
» خوشرویی و عیادت از دشمن
» برگزیده و مصطفی بودن اما در کنار مردم و با اقشار مختلف مردم معاشرت کردن
» قبل از ساعت مقرر در قرار حاضر شدن
» در عصبانیت تنبیه و در خوشحالی تشویق نکردن
و….
عمل به فرهنگ نبوی، تنها دانستن موارد سیره و فرهنگ نیست، بلکه فهم زمانِ آن روش پیامبر مهمتر از خود سیره است، که عمده مشکل مومنین در این امر، ندانستن محل مناسب عمل مورد نظر است، برای مثال:
ندانستن جای عفو و بخشش
ندانستن جای قصاص
ندانستن محل انفاق
ندانستن محل تشویق و…
و چنین مواردی که بسیار ظرافت خاصی دارد، سختی اساسی در عمل به فرهنگ نبوی میباشد.
و ناگفته نماند که این ظرایف در سیره نبوی، عظمت روحی پیامبر اکرم(ص) راهم برای بشریت متذکر میشود.
نتیجتاً می بایست همراه با علم به سیره پیامبر اکرم(ص) علم به چگونگی و شرایط و مقتضای آن سیره نیز وجود داشته باشد، و از همه مهمتر ظرفیت سازی خود و بالابردن تحمل خود به تبعات این الگوگیری و عمل به سیره هم در این مقوله از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ که اگر با چنین ظرفیتی سیره نبوی عملی شود غیبت به طول نکشیده و ظهور آنی تاخیر نخواهد داشت، چراکه حضرت حجت(ع) دین جدش حضرت پیامبر(ص) را احیاء خواهد فرمود.

«…مُجَدِّداً لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْکَامِ کِتَابِکَ وَ مُشَیِّداً لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِینِکَ وَ سُنَنِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ…».