سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

نیاز به خدا با ناز جوانی

image_pdfimage_print

علی‌اکبر (ع)، فرزند امام حسین(ع) می باشد که بنابر روایتی در ۱۱ شعبان سال ۳۴ ه.ق چشم به جهان گشود. نام مادرش لیلا که دختر ابی مُرَّه بن مسعود ثقفی بود. ایشان از دلیرترین و حق‌مدارترین جوانان بنی‌هاشم بود و به خلق و خوی حضرت پیامبر(ص) شبیه ترین. بطوریکه شعله شوق پدرش به ملاقات با رسولخدا(ص) را در فراق ایشان در صحرای کربلا فرو نشاند و پدر در حق پسر چنین زبان به اعتراف گشود:

«غُلامٌ اَشْبَهُ النّاسِ خَلْقاً و خُلْقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسولِکَ (ص) و کُنّا اِذَا اشْتَقْنا الی نَبیّکَ نَظَرْنا اِلَیْه؛ جوانی است که از لحاظ اندام و اخلاق و گفتار، از همه مردم به رسول تو شبیه‌تر است و هر گاه ما مشتاق دیدار پیامبر (ص) می‌شدیم به او می‌نگریستیم».

اگر به زندگی کوتاه اما پر از افتخار علی اکبر نیک نگریسته شود همه به اتفاق اقرار می کنند که او در عنفوان جوانی با عشق و ایمان و عمل خود، رمز مانایی و جاودانگی را به جوانان آموخت. صورت زیبایش را با سیرت دلربا و ناب محمدی در آمیخت. آنان که با صوت دلنشین و پرجاذبه پیامبر(ص) آشنا بودند، آنگاه که علی زبان به سخن می گشود،گویی صدای رسول اکرم(ص)را می شنیدند. وگاهی اوقات که اباعبدالله(ع) برای صوت قرآن جد عزیزش دلتنگ می شد، به علی می فرمود: علی جان! برایم قرآن بخوان تا از آن لذت و بهره ببرم.
روحیه حماسی و شجاعت کم نظیر و قامت و منطق نبوی اش باعث شد معاویه چنین درباره اش بگوید:«اولی الناس بهذالامر علی بن الحسین بن علی جده رسول الله وفیه شجاعه بنی هاشم و سخاه بنی امیه و زهو ثقیف»،«شایسته ترین افراد برای امر حکومت، علی اکبر فرزند امام حسین است که جدش رسول خدا(ص)است و شجاعت بنی هاشم، سخاوت بنی امیه وزیبایی قبیله ثقیف را در خود جمع کرده است».
او با متانت و نجابت و سجایای اخلاقی اش آموزگار ادب گشت. هرگز شور و نشاط جوانی وی را از دایره ادب، به ویژه در برابر پدرو مادر، خارج ننمود و برگی دیگر اززندگانی زرینش این چنین تحسین انگیز نگاشته شد. و باید اذعان کرد که رابطه ایشان با پدر و مطیع بودن در برابر وی قطعا صرف روابط عاطفی نبود؛ بلکه پدر را مولا و مقتدای خود می‌دانست. عشق و حبّ پدر نیز به علی اکبر فقط به سبب رابطه پدر و فرزندی نبود، چراکه او را جوانی پاک‌دامن وحق گرا و با ایمان و پرهیزکار می‌دید. و این امروز درس بسیار مهمی برای پدران و پسران عزیز است که مطمئنا مرام حسینی و علی‌اکبر ی، قابل الگو برداری و راه حسینی شدن و علی اکبری بودن برای آنان همیشه باز است.
در عصری که روابط پدری و فرزندی روبه افول و سردی است و پیامدهای منفی آن در ناهنجاریهای اخلاقی فرزندان نمود می یابد، اگر خانواده ها به دنبال بهترین و صمیمی‌ترین ارتباط پدر و فرزندی هستند، می بایست در زندگی این بزرگان کند و کاو بیشتری نمایند و نکته های اخلاقی آن بزرگواران را سرمشق خود قرار دهند.

به امید مملو گشتن جامعه اسلامی ایران از جوانان علی اکبری و ولایتمدار…