سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

نیاز حداقلی به ظهور(۲)

image_pdfimage_print

نگاه حداقلی برابر است با عملکرد ناصحیح در رابطه با نعمت بزرگ الهی، اگر دولت کریمه با مشخصات امنیت و عدالت جهانی، و بعزت و شوکت رسیدن مومنان و نهایت صفا و صمیمت و غنی شدن و از میان رفتن ظلم معرفی شده، واقعا نگاه و عمل بی سرانجام است اگر نگاه حداقلی به این موضوع بسیار مهم خلقت شود.
اما اگر انسانها مخصوصا جامعه شیعی جمعا به این نکته برسند که امام کیست و علت غایی ظهور در چیست و چگونه میتوان به آن بار یافت و شاهد تشکیل دولت کریمه شد، خداوند نیز از سر سنتش به این قائله تلخ و دشوار و آزمون سخت، دردی جانکاه، مجازاتی عظیم ، پایان داده، و بیش ازین حجت خودش را در پس پرده غیبت نگاه نخواهد داشت. چون وجود امام در روی زمین بخاطر سعادت و کمال خود انسان است ولاغیر.
پس تغییر نگاه به فلسفه وجودی امام در روی زمین و توجه به اصلی ترین شرط ظهور اگر انجام شود، قطع یقین ظهور به تاخیر نخواهد افتاد.
عطش نیاز به امام و اینکه بی وجود امام(ع) بی نیاز به امام، بی رجوع به امام زندگی مساوی با زندگی بهیمانه است، باید در وجودها شکل گیرد و همگی بر این امر اتفاق نظر و اجتماع قلوب داشته باشند که، ما را با امام عهدی است دیرین که باید وفادار به این عهد باشیم و در این عهد اجتماع داشته باشیم، که این گشایشگر و فرج را بدنبال خواهد داشت.
و این دلایل از کلام خود حضرت ولیعصر (ارواحنا له الفداء)در توقیع شریفشان است، که میفرمایند:

«وَلَوْ أَنَّ أشْیاعَنا ـ وَفَّقَهُمُ اللّهُ لِطاعَتِهِ ـ عَلَى اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنَ بِلِقائِنا، وَلَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَهُ بِمُشاهَدَتِنا عَلى حَقِّ الْمَعْرِفَهِ وَصِدْقِها مِنْهُمْ بِنا، فَما یَحْبِسُنا عَنْهُمْ إِلاّ ما یَتَّصِلُ بِنا مِمّا نَکْرَهُهُ وَلا نُؤْثِرُهُ مِنْهُمْ»

«اگر شیعیان ما ـ که خداوند توفیق طاعتشان دهد ـ در راه ایفاى پیمانى که بر دوش دارند، همدل مى شدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تأخیر نمى افتاد، و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان مى گشت، دیدارى بر مبناى شناختى راستین و صداقتى از آنان نسبت به ما؛ علّت مخفى شدن ما از آنان چیزى نیست جز آن چه از کردار آنان به ما مى رسد و ما توقع انجام این کارها را از آنان نداریم».
(احتجاج، ج۲، ص۳۱۵ ؛ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۱۷۷، ح۸ ).

اجتماع قلوب راز ظهور و وفای به عهد و زندگی کریمانه در سایه امام، علت غایی ظهور است.
در این موضوع نکته مهمی که شایان ذکر است اینکه یکی از عوامل نرسیدن به اجتماع قلوب و ایجاد اختلاف و تفرقه در دلها و طولانی گشتن امر غیبت، لانه کردن رذیله ای بنام «کبر و غرور» در وجود انسانها علی الخصوص دوستداران حضرت است.
امام هادی (ع) میفرماید:
«مَن رَضِیَ عَن نَفسِهِ کَثُرَ السّاخِطونَ عَلَیهِ»
«آن که از خودش راضى شود، ناراضیان از او فراوان گردند».
«کبر» همان صفت رذلی است که عبادتهای شیطان را بر باد فنا داد و او را از همنشینی با حضرت آدم (ع) در بهشت برین رانده و به نهایت کفر و سرکشی کشاند.
«کبر» یعنی:
یعنی خودبرتر بینی
یعنی عدم قبول مشورت
یعنی احساس خودکفایی کردن
یعنی عدم تبعیت و دوست داشتن تابع شدن دیگران به وی
یعنی خواهان اعمال نظر
یعنی انجام عبادتی که خود دوست دارم نه خدا
یعنی تکروی و تصمیم فردی
که رحمت خدا از چنین فردی ساقط شده و قساوت قلب او را گرفته و طبق روایت دیوانه ای بیش نخواهد بود و همه این تاثیرات سوء از کبر، بجای تالیف و اجتماع قلوب، اختلاف افکن و تفرقه زا خواهد شد و ظهور نیز همچنان به تاخیر خواهد افتاد.
اما برای از بین رفتن این کبر، سفارش به خدمت بساحت امام معصوم با دو ویژگی تواضع و عمل به سیاست نومه میباشد.
خدمت امریست که امام معصوم سفارش فرموده تا توفیقش از خدا خواسته شود، خدمتی که زینت آن بزرگواران شده و رضایت آن وجودهای مقدس بدست آورده شود. خدمت یدی، خدمت قلمی و دمی و قدمی و از همه مهمتر خدمت روحی و روانی، که در برابر حرفها و نیش و کنایه ها مقاوم بودن و از پای ننشستن است، از انواع خدمتها محسوب میشود.
و نکته پایانی اینکه، در نگاهی دیگر به خدمت موثر سه ویژگی مهم میتوان به آن برشمرد:
حالت خاضعانه، رفتارصادقانه، و روح عاشقانه.
که حتما چنین خدمتی به اجتماع قلوب خواهد انجامید.