سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

هدف ولایت و حکومت الهی و غیر الهی

image_pdfimage_print

امروزه آنچه در باب اهداف حکومتها دیده و شنیده می شود تامین رفاه، امنیت، آزادی و سپس آموزش و بهداشت است، که اگر هدف از خلقت و حیات و تشکیل جامعه انسانی این باشد، همان مدل انتخابی و شورایی در گزینش افرادی در رأس حکومتها کافی و راهگشاست، اما زمانیکه صحبت از رشد انسانها و شکوفایی استعدادهایش در تمامی ابعاد مطرح شود و اینکه کسی باشد به آدمی آموزش نحوه برخورد با فکر و احساس و قلب و وهم و خیال را داده وبدون کوچکترین خطا و سهوی و بدون چشم داشت و نیازی به او نعمت و هدایت به عاقبتی نیکو و آنچه بصلاحش بوده را ارزانی داشته و او را برای روزها و موقعیتهای مختلف آماده و تربیت نماید، آنوقت راهی جز پیوند و انس با امام معصوم و ولیّ مطلق نیست. چرا که هدف این امام و ولیّ انسانها در هر زمان، بالاتر و مهمتر از اهدافی چون رفاه و آزادی و بهداشت است. هدف این رهبر والا و ولیّ زمان رساندن انسان به سر منزل مقصود و هدف خلقت یعنی عبودیت است که آن مقام همانا خلیفه الله شدن و کار خدایی انجام دادن در زمین است.

 

آری حکومت و نظامی که برای انسان و محیط و جامعه انسانی، فقط در رفع نیازهای حیوانی و غرایز مشترک با حیوان تلاش کند، او را به کتاب و قرآن و حدیث و خدا و امام حاجتی نیست و شاید بتوان گفت عقل هم در اینگونه دیدگاه، ابزاری لازم به نظر نیاید، که نه تنها نمی توان به آن حکومتها با خواستگاه دینی نگریست، بلکه خواستگاه انسانی هم نداشته و با هدف عظیم از خلقت انسان، ناسازگار و بسیار فاصله دارند.

 

اگر این انسان به مقام خود پی ببرد و ارزش خود را در هستی بداند، قطعا بدنبال کسی خواهد رفت که از تمام وجودش آگاه و دلسوز و همیشه خیرخواه او بوده و از تمامی کششها و جاذبه ها و فریبها و خدعه ها و زر و زور و تزویرها آزاد است و به ویژگی بنام عصمت از جانب خدا ملبس بوده که خود این عصمت است که مهری بر بطلان حاکمیت انتخابی و شورایی میزند و انتصابی بودن مساله امامت را ثابت می نماید. پس امام معصوم از ما به ما نزدیکتر و از ما به حال ما آگاهتر و محبتش از ما به خود ماخالصانه تر یعنی مصداقی بر این آیه است.

«النبی اولی بالمومنین من انفسهم»

در حکومت غیر معصوم چنانکه فرد در رأس نشسته، تغییر کند، به تبع آن ممکن است اهداف و عملکردها در رابطه با جامعه و افرادش تغییر نماید اما با وجود حاکمیت معصوم این عواقب واقع نشده و اهداف بلند و عظیم خلقت همیشه سرلوحه حاکمیت ولیّ زمان است همان که در تعقیبات مشترکه نیز بیان گردیده:

« رضیت بالله رباّ و بالاسلام دینا و بمحمد صلی الله علیه و آله نبیا و بعلی امیرالمومنین علیه السلام ولیّا و اماماّ و بالحسن و الحسین….ائمه و ساده و قاده بهم اتولی و من اعدائهم اتبرء…»

و رضایت و پذیرفتن این نوع حکومت و امامت و ولایت ، یعنی رحمت خداوند متعال را شامل حال خود ساختن. و رسیدن به این موقعیت ریشه درضرورت نیاز به امام و اضطرار برای استقرار این حکومت در روی زمین و کل جهان هستی دارد، که صاحب چنین بینشی با تسلیم و اطاعت و معیت و عدم تقدم و تاخر، خود را از همکاری و هماهنگی و جذبه حکومتهای نفسانی و غیرالهی رهانیده و با این باور:

«…المتقدم علیک مارق و المتاخر عنکم زاهق فمعکم معکم لا مع غیرکم»

در انتظار دولت کریمه دست از تلاش و کوشش ومجاهدت برنمیدارد و روز و شب در انتظار این امر، همتی بالاتر از خود نشان می دهد که: «انتظار الفرج من اعظم العمل»، انتظاری که چونان آتشفشان خاموش اما گاها لرزه و تکانها و بخارها و دودهایی از خود بروز میدهد که منشأ دگرگونیهایی در اطراف می گردد.