سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

هر محرمی که میرسد…

image_pdfimage_print

در برابر پایمال شدن معروفات و رواج گرفتن منکرات و اینکه آنگونه که باید در جامعه تغییرمثبتی صورت بگیرد اما حاصل نمی شود؛ وجدان انسان به درد می آید، مخصوصا در ماه محرم که از علل اصلی قیام حضرت اباعبدالله در این ماه،احیای امر به معروف و نهی از منکربوده است.
جامعه اسلامی ما متاسفانه به سمتی روی نهاده که روزبه روز از بُعد دینی تنزل می یابد و به تبع این اتفاق، دیگر مبانی زندگی هم تحت الشعاع قرار می گیرد. با داشتن محرم و برپانمودن مجالس دینی و بیان پیامهای عاشورا، جامعه اسلامی شاهد مظلوم و فقیر و ستمدیده و ظالم و دروغگو و … می باشد. در حالیکه به نظر میرسد روحیه ها در ماه محرم حماسی می شود و خونها در رگها به جوشش در می آید و دلها رقت می یابد و اشکها روانتر می شود و فریادها بلندتر، و این تغییرهای وجودی مهمترین پارامترها برای بوجود آوردن جامعه ای حسینی است که قرار است پایه ریز جامعه مهدوی شود. اما واقعا مشکل کجاست که وقتی مراسمها به پایان می رسد، اشکها پاک می شود و خونها از جوشش ایستاده و در مسیر خود آرام به حرکت در می آید و دلها رقت خود را کم کم از دست می دهند و انسان باز به زندگی سابق ومدل سابق زیست خود ادامه می دهد.
شاید این گونه بودن مَثَل کسی باشد که در رویاهایش سیر می کند و با صدایی و یا اتفاقی به خودش می آید و رویاهایش کاملا از ذهن پاک می شود.
آری متاسفانه با این رویکردهای روتین و نظام یافته وقالبهای دست نخورده و تکراری در محرم، حُباب رویاها درمیدانهای عمل می تِرَکد و حقیقت اشکهاو شورها و سینه زنی ها در بزنگاهها خود را نشان می دهد. پس می بایست روح حماسی منجر به ترک عادتها شود، اشک حسینی منجر به ترک خطاها گردد رقت قلبی منجر به دستگیری از مظلوم شود و شور و سینه زنیها، امر به معروف و نهی از منکر را احیا کند که در این صورت فرهنگ حسینی در جامعه اشاعه خواهد یافت و اهداف محرم و عاشورا به ثمر خواهد رسید.

اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیا مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى‏ مَماتَ محمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ