سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

هلاکت دو سویه …

image_pdfimage_print

عمر به شتاب در گذر است و لحظه ای درنگ برای آن غیر قابل تصور . بی محابائی و بی تدبری در زندگی ، سالهای پر برکت را به آسانی از دست دادن و محروم نمودن خویش از راه سعادت است.
هر روز که می گذرد اگر در اطوار و اخلاق و عملکرد انسان در نبرد با حیات دنیا ، تفاوتهای واضحی حاصل نگردد، کوس رحیل نواخته شد ، به ناچار باید کوچ کند اما در چه حالی ؟ در چه وضعیتی ؟! و با چه زاد و توشه ای ؟ !
“غفلت” یکی از عناصر هلاکت انسان است که اگر متذکر نگردد ، طعمه صیادان عقل و روان خواهد شد، غفلت نوعی محجوبیت از حضور مطلوب است؛ به عبارت دیگر غفلت ، بی توجهی فرد به مسائل مهم در زندگی و شیفتگی به امور لهو دنیاست،که از هر صنف و از هر طبقه ای ممکن است به این بیماری خطرناک مبتلا شوند،حتی دیندارانی که شیفته ی دینداری و عملکرد خود شده است و در یک مقطع از دین در جا میزنند .
در مبحث غفلت عناوین و بحثهای مهمی وجود دارد که باید برای درمان این بیماری ، به همه آنها آشنایی یافت و دقیق شد . یکی از این سرفصل ها که به نظر میرسد خود این موضوع بیشتر مورد غفلت قرار گرفته ، موضوع مورد غفلت واقع شده هاست،که چه بسا انسان با احصاء این موارد و دقت به آنها در کاهش این عنصر مهلک ،قدمی بر دارد.
پس بهتر است چنین سوالی طرح شود:
انسان از چه چیزی ممکن است غافل شود؟!
۱٫ غفلت از حقیقت دنیا
۲٫ غفلت از مرگ و ناگهانی بودن آن
۳٫ غفلت از گذر زمان
۴٫ غفلت از دزدان زمان
۵٫ غفلت از شادیها و اندوه های روی آورده
۶٫ غفلت از موجودیها
۷٫ غفلت از استعداد ها
۸٫ غفلت از ضعف ها
۹٫ غفلت از فراغت ها
۱۰٫ غفلت از جمع ها
۱۱٫ غفلت از جهل ها
۱۲٫ غفلت از نوع نیاز ها
۱۳٫ غفلت از محرومیت های خود خواسته
۱۴٫ غفلت از آسوده خیالی ها
۱۵٫ غفلت از خوراک ها
۱۶٫ غفلت از سخن ها
۱۷٫ غفلت از بی سؤالی ها
۱۸٫ غفلت از سکوت ها
۱۹٫ غفلت از پوشاک ها
۲۰٫ غفلت از بی مسئولیتی ها
۲۱٫ غفلت از مقصد ها
۲۲٫ غفلت از روابط بی اساس و معلق
۲۳٫ غفلت از دشمن های قسم خورده (شیطان و نفس)
۲۴٫ غفلت از نماز بی خوف و خشیت
۲۵٫ غفلت از دعاها و زمان و شرایط دعا ( قبل از اقدام به کار یا حین عمل و تلاش)
۲۶٫ غفلت از ارزش گذاری ها
۲۷٫ غفلت از امانتهای سپرده شده به انسان
۲۸٫ غفلت از نوع نگاه
۲۹٫ غفلت از نوع حرکت و عمل
۳۰٫ غفلت از رد امانتها و نقض تعهدها
باید دقت کرد که اگر حسابی برای این غفلتها باز نشود و تقدیری صورت نگیرد و بنای انتباهی در وجود غفلت زده نباشد هلاکتی دو سویه انسان را فرا خواهد گرفت!
از یک سو غفلت و از سوی دیگر غرور به عملکرد آلوده به غفلت ، که خداوند متعال در در قرآن می فرماید :

 

« وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَّا یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لَّا یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَّا یَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَـٰئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَـٰئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ ( اعراف / ۱۷۹ )

«اللهم لا تجعلنا من الغافلین »