سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

چرا فقط آن چند نفر؟!

image_pdfimage_print

در مجالس مختلف که به مناسبت فاطمیه برپا گشت، نقل مجالس این سخن بود که فاطمه(س) به حضرت علی (ع) وصیت فرمودند که به غیر از چند نفرخاص راضی نیستند که کس دیگری مخصوصا آن دو ملعون در تشییع جنازه شرکت داشته باشند . «اذا تَوَفَّیْتُ لا تُعْلِمْ اَحَدا اِلاّ امَ سَلَمه و اُمَ اَیْمَن و فَضّه و من الرجال اِبْنیَّ و العبّاس و سلمان و عمّار و المقداد و اباذر و حذیفه و لا تُدْفِنی الاّ لَیلاً و لا تُعْلم قَبری اَحَدا» «هنگامی که وفات کردم هیچ کس راآگاه مکن، مگر امّ سلمه و امّ ایمن و فضّه را از زنان و از مردان دو فرزندم حسن و حسین و عباس و سلمان و عمّار و مقداد و اباذر و حذیفه را خبر کن»…

هرچند این سخن را بارها شنیده بودم اما این بار تأثیر خاصی درمن ایجاد کرد. با خود پرسیدم: من هم اگر در آن زمان بودم آیا حضرت اجازه میداد در مراسم نماز و تشییع شرکت داشته باشم یا نه؟ با این سوال عرق سردی بر پیشانیم نشست، همه چیز جلوی چشمانم سیاهی رفت و قلبم به تب و تاب افتاد که وای بر من اگر جواب منفی باشد…

به فکرافتادم در خصوص شخصیت پروانگان حریم حضرت زهرا(س) مطالعه ای داشته تا شاید با شناخت روحیات آنها بتوانم آنچه مورد دلخواه حضرت زهرا(س) می باشد را یافته و در ردیف آنهایی باشم که حضرت آنها را محرم خود می دانستند و لایق حضور در مراسمش.

بعد از مدتی مطالعه پیرامون آن اسوه های تاریخی، دریافتم که طلوع آفتاب معارف، درآسمان دلهای پاک و تابناک ایشان، غبار تیرگیهای جهل وضلالت را بکلی از وجودشان زدوده و زمینه رشد و رویش استعدادهایشان را در معیّت پیامبر و اهل بیت پاکش فراهم ساخته وآنها را محرم اسرار پیامبر(ص) و فاطمه و علی (ع)نموده است که میتوان از جمله صفات برجسته وبارز این دلدادگان به کوثر نبوت و ولایت را چنین بیان کرد:

  • “سلمان” و مبارزه ایشان با تردید و تضعیف و تحقیر باورها و ارزشهای دینی
  • “ابوذر” و صداقت ایشان و عدم تأثیر پذیری از محیط آلوده به تطمیع و تهدید با زر و زور
  • “مقداد” و ملقب شدنش به «حارس: نگهبان پیامبر» و مصداق آیه «اِنْفِرْوا خِفافاً وَ ثِقالاً» قرار گرفتن
  • “عمّار” و حق پذیر بودنش و گرفتن مدال همپایی و همراه حقیقت بودن از پیامبراکرم(ص)
  • “اُمّ سلمه” و امانتداری از کلام و ودیعه ی پنج امام معصوم و هجرت ایشان
  • “اُمّ اَیْمَنْ” و حضور آگاهانه در جبهه و جهاد فکری و فرهنگی و خیرخواهی ایشان
  • “اسماء”و تشنگی ایشان به چشمه آیات الهی
  • “فضّه” و خدمت خالصانه ایشان
  • “حذیفه” و منافق شناسی ودوری از روحیّه بی تفاوتی و ادب ایشان

که خصوصیات ذکر شده چنانکه بیان شد یکی از چندین خصلت نیک و ذکر شده در کلام معصومان(ع) است که توانست آنها را مونس و محرم اهل بیت پیامبر (ص) و در رأس آنها حضرت زهرا (س)نماید.

در آن صحنه حساس و سرنوشت ساز، این بلند باوران هر چند اندک بودند، اما قلّت اعداد در دلدادگی و همراهی این یگانه های دوران با دخت رسول خدا(ص) نه تنها کاستی نمی آفرید، بلکه در کشمکشهای سیاسی وچرخش هولناک پدید آمده در مسیر اسلام شدت می یافت،.بطوریکه توانستند با آگاه به زمان و هوشیار به حرکت دشمنان، از سیطره فکری و تبلیغی جریان حاکم خارج شوند و چونان مَحْرمی قابل، در مقاطع مختلف حیات آن حضرت حضور یافته و به راحتی در بیت وحی و منزل ولایت رفت وآمد داشته باشند ومرهمی بر دردهای دل آن بزرگواران گردند و شایسته انتخاب از جانب زهرای اطهر(س) شوند، اگرچه پاره ای از اوقات هم مورد توهین و تبعید و استهزاء نیز قرار می گرفتند؛ و این در حالی بودکه بعضی از نزدیکان و یا زانو به زانو نشستگان با پیامبر و دختر گرامیش چنین توفیقی را کسب نکردند.

آری معیت وهمراهی با اولیاء خدا،آن هم در مسیر پرپیچ و خم و سنگلاخ ولایتمداری، همای همت دلباختگان به خلاصی از روزمرّگی و بی تفاوتی و خودمحوری می شود و همیشه تکامل به راهی پر امید و پرنوید را می انجامد و دلها و دیده ها را مشتاق پیوند با عرشیان می نماید و نام آنها را در دفتر ابدیت ثبت می کند.

آشنایی با چنین شخصیتهایی فرصتی فراهم می سازد تا با نگاهی دوباره به عملکردگذشته خویش، نگرشی هدفمند به آینده داشته و پویاتر و با عزم تر از پیش، خود را در معیت منتقم خون شهیده مظلومه، امام زمان حضرت مهدی(عج) قرار دهیم.