سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

کبوتر شدن عجب عالمی دارد

image_pdfimage_print

یک گروه از موجودات خداوندی پرندگان بوده که دارای تنوع بسیار گسترده و برای خود عالمی دارند، کبوتر یک نوع از این مخلوقات الهی می باشند که با انسان ها بسیار مأنوس بوده و در ملاء و مرعای افراد بشری می باشند و همه با نغمه ی زیبای آنها آشنا و صبحگاهان با صدای آنها بسیار آشنایند و افراد خانواده صبح شیرین خود را با تسبیح آنان آغاز می کنند.

حال با توجه به عمق آشنایی مردم با کبوتران حال و هوای این پرنده خوش نغمه در اخلاقیات بسیار مطرح شده چنانچه حضرت پیامبر اکرم (ص) در حدیثی می فرمایند:

«برادرم عیسی بن مریم روزی به حواریان فرمود:ای گروه حواریان مانند کبوتر نسبت به بدی بی خبر باشید.»

این خصلت کبوتر و بی خبری در معارف اهل بیت عصمت و طهارت با عنوان ” بُله” مطرح شده و دارای جایگاه والایی می باشد، بطوریکه بیشتر اهل بهشت از بُلهاء می باشند، کسانی که از بدی بی خبر و در خوبی بینا هستند و امام جعفر صادق (ع) نیز در تعریف «بُله» می فرمایند:

« بُله کسی است که در کارخوب عاقل و از کار بد غافل است.»

آری بهشتیان از افراد بُله اند، که به سبب شرم و حیا از شرارت های شیطانی وساوس نفسانی غافل و بی خبرند.
اما از راه های بُله شدن:
۱_ فرار از افکار گناه آمیز در خلوت و جلوت به خصوص در خلوت می باشد و این نیز با داشتن مشغولیت فکری مقبول و مشروع، میسر می گردد.
۲_ رمز دیگر کبوتر گونه شدن کنترل مبایل و تعریف چگونگی حضور خود در دنیای مجازی است.
۳_ راه سوم روانه کردن عالم تخیل و قوه ی عاقله خود به دنیای کبوتران دور قبور بی نشان و بدون ضریح ائمه بقیع است که با نغمه سرایی صبح و شامگاهی خود فرج امام زمان را از خداوند رحمان خواستارند.