سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

کشتی نجات سریع و وسیع امام حسین (ع)

image_pdfimage_print

روز سوم شعبان سالروز ولادت سومین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) می باشد. قاطعانه می توان اذعان کرد که پاینده ترین و ماندگارترین و سترگ ترین حکومتها و جامعه ها آن حکومت و جامعه ای است که دارای رجال و مردان بزرگی باشد که خود، راز و رمز جاودانگی و ماندگاری باشند. و دین اسلام و جامعه اسلامی که بدست مبارک پیامبر خاتم(ص) پایه ریزی شد بزرگ مردانی در خود دارد که نه تنها مایه بقای دین و جامعه دینی گشتند بلکه راه و رسم آن را به بشریت آموختند. و اگر چنین نمی بود نویسندگان دینی و غیر دینی برای نگارش تاریخ اسلام و جریانات عظیم آن قلم فرسایی نمی نمودند.
عمر بابرکت امام حسین (ع) آکنده از درسهایی است که اگر هر سال در سالروز ولادتش یک از هزاران درس از مکتب آن بزرگوار ، به شرط عمل فرا گرفته شود در حقیقت سریعترین راه برای نجات انتخاب شده است چراکه امام صادق(ع) فرمودند:

«نحن سفینه النجاه واما سفینه الحسین اوسع و اسرع فی بحر لجی» «ماهمگی کشتی نجات هستیم و اما کشتی حسین وسیع تر و سریعتر است در دریای مواج» گذشت و بخشش، وفاداری، ایثار و فداکاری، شجاعت و صراحت گویی، احسان بی درخواست و…از جمله درسهایی است که امام حسین(ع) برای بشریت به یادگار گذاشتند و میتوان با سوار برکشتی نجات ایشان و توسل به آن حضرت در زندگی بکار گرفت.

اما آنچه در مکتب امام حسین(ع) نمود و جلوه بیشتری یافته توجه به آزادگی و آزاد زیستن و دوری از هر ذلت و خواری و اسارت دنیوی است و این از بدو تولد آن بزرگوار در زندگی ایشان متجلی است. جریان ملکی بنام فطرس و آزادی او، جریان غلام مجرمی که بجای تنبیه، از غلامی آزاد شد، یا پاسخ امام در سوال ابن زبیر که از ایشان پرسید: اى ابا عبد اللّه! آزاد کردن اسیر با کیست؟ فرمود: «برعهده کسانى است که او به آنها یارى رسانده است» و از همه مهمتراین کلام حضرت که در جریان عاشورا فرمودند: “هیهات من الذله”.
و این آزادی در مکتب حسینی با چنان زیبایی ممزوج شد که درسی بزرگ و نجات بخش برای انسان آموخت. باید توجه کرد که اگر پیامهای ائمه اطهار (ع) در کلام ها و منبرها و مقالات خلاصه شود، مطمئنا هیچ تاثیری در رشد معنوی و کمال فرد و نجات او نخواهد داشت؛ وارد کردن این پیامها به متن زندگی و عملی نمودن آنهاست که آزادگی و عزت وسعادت جاویدی را خواهد آورد که تمامی تلاشهای آن بزرگواران برای رسیدن به اینها صورت گرفته است تا آنجائی که برای رساندن بشر به این مقام جاوید، جان مبارک خویش و عزیزانشان را فدا نمودند.