سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

کینه؛ بیماری مهلک

image_pdfimage_print

کینه حالتی نفسانی است که موجب تنفر و بیزاری شخص از چیزی یا کسی می شود و شخص گرایش و میلی به آن نمی یابد و از آن پرهیز و دوری می کند. کینه نوعی دشمنی است که در درون فرد به شکل ثابت و پایدار شکل می گیرد و در همه ی جان و دل شخص ریشه دوانده و او را اسیر چنگال خود می کند به گونه ای که هیچگونه حرکت و تحرک و واکنش مثبت نسبت به چیزی که از آن کینه در دل دارد، بروز نمی دهد، همچنین کینه نوعی دشمنی نهانی است که در جان و قلب شخص ریشه کرده و به سختی قابل از میان رفتن است؛ با این وصف کینه از بیماریهائی است که به سرعت انسانیّت انسان را از بین میبرد و مانع رشد معنوی آدمی می شود و نیروی جسمی او را به تحلیل میبرد.
انسان کینه ورز در قلبش دشمنی ها و بدبینی ها را انباشته است، کوچکترین خطا را از دیگران دیده و کینه ی او را به دل می گیرد و تا آخر عمر مایه ناراحتی روح و بیماری تن خود را فراهم می کند و اگر فرصتی دست دهد، دشمنی خود را ابراز می کند و ضربه خودش را میزند.
ناگفته نماند که انسان کینه ورز بی جهت برای خودش دشمنی می تراشد و هرکس را خصم خود می پندارد و از همین جهت بیشتر به خود آسیب می زند تا به دیگران. فلذا مؤمن هرگز کینه ورز نیست و کینه را در دل خود جای نمی دهد و آن را نگهداری نکرده و سریع از خود زایل می نماید؛ چنانچه امام جعفرصادق(ع) در روایتی درباره کینه مؤمنان، به عدم ثبات آن اشاره کرده و می فرماید:«کینه مؤمن لحظه ای است و زمانیکه از برادر خود جدا شد در دل خود کینه ای به اونگه نمی دارد، اما کینه کافر، مادام العمر است». حال برای اینکه اصلا دچار کینه نشویم و تخم بدیها در جانمان کاشته نشود، می بایست ظرفیت خود را افزایش دهیم و حلم و شکیبائی و صبر پیشه گیریم و نسبت به دیگران خرده بین و خرده گیر نباشیم، همچنین آستانه صبر خود را افزایش دهیم و از نق زدن خودداری کنیم و سعه صدر و انشراح صدر داشته باشیم تا بستر و زمینه ای برای بیماری قلبی کینه در وجود ما فراهم نیاید و با نیکی بدی را دفع نماییم که به تعبیر قرآن با این کار دشمنان سرسخت همچون دوستان، گرم و صمیمی می شوند و این روش بسیار مؤثر و مهم برای پایان دادن به کینه توزیها و عداوتها در جامعه اسلامی و ایمانی است و نقش اساسی در برچیدن نفرتها و کینه ها دارد که اگر کینه ها از جامعه رخت بربندد جامعه بهشتی خواهد شد، چنانچه خداوند در آیه ۴۷ سوره حجر می فرمایند:« وَ نَزَعْنَا مَا فىِ صُدُورِهِم مِّنْ غِلّ‏ٍ إِخْوَانًا عَلىَ‏ سُرُرٍ مُّتَقَابِلِین» «(از صفات مؤمنان بهشتی آن است که هیچ کینه ای نسبت به یکدیگر ندارند) و هر کینه ای را از دلشان برکنده ایم همه برادروار و روبروی یکدیگرند».