انس با قرآن، تکامل عقلانیت، معنویت و عدالت(۲۴)

image_pdfimage_print

┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈

«السّلام علیک یا داعی الله و ربّانی آیاته»

⛔️ گروه های محروم از انس با قرآن

در راستای موضوع انس با قرآن، توجه به موضوعی به نام حساسیت و ظرافت و دقت قرآن قابل طرح است‌، توضیح اینکه این کتاب آسمانی به هر کسی اجازه ی انس با خودش را نمی دهد‌؛ به عبارتی:

❌قرآن افرادی را که از طریق عِدل و شریک قرآن به سمت انس با قرآن نیامده، یعنی به امام معصوم و قرآن ناطق و معبّر قرآن، معرفت پیدا نکرده و آن را قبول نداشته باشد، آنها را پس می زند و چنین افرادی نه‌ تنها هدایت نمی شوند بلکه قرآن مایه ی خسارت و ضلالت آنها می‌شود.

❌ همچنین قرآن فردی را که خواهان انس با قرآن است اما به عقلانیت توجهی ندارد و به معنویت علاقمند نیست و دغدغه و حساسیت عدالت ندارد، اجازه نمی‌دهد با قرآن انس بگیرد و به آن نزدیک شود.

❌ همچنین قرآن فردی را که در پی ارتباط با قرآن است اما هدفش مشغولیت و مشهوریت بوده و پیوند با قرآن را ابزاری برای رسیدن به منافع مادی خود قرار داده تا به غرایز و هوی و هوس‌هایش دست یابد، به چنین فردی هم اجازه ی انس با خودش را نخواهد داد، حتی اگر این فرد اصرار به حفظ و قرائت قرآن داشته باشد، چون اخلاص و ایمان ندارد.

❌ اگر قرآن ببیند شخصی دارای شخصیت متزلزل است و ساحت های پنجگانه‌اش یعنی گرایش، باور، بینش، گویش و کوشش آن در مسیر قرآن نیست و صداقت ندارد و به دنبال حقیقت نیست و عمل منافقانه دارد، چنین فردی را هم از انس با خودش محروم می‌کند.

در این رابطه آیات متعددی وجود دارد که حاکی از این حساسیت قرآن می‌باشد، از جمله در آیه ی۱۲۵ سوره ی توبه چنین می فرماید:

«و امّا الّذین فی قلُوبهِم مرضٌ فزادتهم رجساً الی رِجسهِم و مٰاتوا و هُم کافرُون»
«آنهایی که دچار مرض قلبی شدند قرآن پلیدی بر پلیدی آنها افزوده و آنها می‌میرند در حالیکه کافرند»

یا در آیه ی ۴۴ سوره ی فصّلت می‌فرماید:

«… وَالَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ فِی آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَیْهِمْ عَمًى أُولَئِکَ یُنَادَوْنَ مِنْ مَکَانٍ بَعِیدٍ»
« … آنها که ایمان نیاورده‌اند گوشهاشان سنگین است، و چشمانشان کور است، چنانند که گویى آنها را از جایى دور ندا مى‌دهند»

در آیه ی ۴۱ سوره ی اسراء هم چنین ذکر شده:

«وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِی هَذَا الْقُرْآنِ لِیَذَّکَّرُوا وَمَا یَزِیدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا»
«ما سخنان گونه‌گون در این قرآن آوردیم، باشد که پند گیرند، ولى جز به رمیدنشان(نفرتشان) نیفزاید»

با توجه به این آیات و دیگر آیات قرآن در این زمینه، در می‌یابیم که قرآن غیرت زیادی دارد نسبت به کسی که خواهان انس با او است و حساسیت شدیدی که به عدل قرآن و شریک قرآن دارد که لازمست انسان به آن توجه داشته و از این حساسیت قرآن استفاده کرده و مراتب انس با قرآن را با ظرافت و دقت طی کرده و در مراحل ابتدایی انس با قرآن توقف نکند، چرا که در این صورت از هدایت و نعمت ها و رهنمودهای قرآن بهره‌مند نخواهد شد.
از خداوند متعال خواهانیم یاریمان نماید تا از راه و مسیر صحیح با قرآن انس پیدا کنیم.

ادامه دارد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بایگانی‌ها