انس با قرآن، تکامل عقلانیت، معنویت و عدالت(۲۹_ بخش پایانی)

┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈

«السلام علیک یا داعی الله و ربّانیّ آیاته»
«السلام علیک یا تالی کتاب الله و ترجمانه»
«السلام علیک یا صاحب الزمان، السلام علیک یا شریک القران».

در آخرین جلسه ی انس با قرآن، نماد و نمایی از انسان مأنوس شده با قرآن ترسیم می شود، انسانی که با قرآن ارتباط مستمر و پیوند دایمی و محبت آمیز و آرامبخش برقرار کرده و مراحل و مراتب آن را گذرانده است.


چنین انسانی نگاه قرآنی پیدا کرده و اثرات این انس در زندگانیش، هویدا و آشکار می‌شود و به عنوان سجیّه در رفتارش بروز یافته و مطرح خواهد شد.

انسان مأنوس با قرآن به برکت قرآن:
🔸 انسان قرآنی به حقیقت، خیر، زیبایی، به خود و همنوعان خود و طبیعت، عشق وافر پیدا می‌کند.
🔸انسان مأنوس با قرآن عاشق عقلانیت و معنویت و عدالت می شود.
🔸انسان مأنوس با قرآن در تلاش برای یافتن حق و خدمت به خلق می‌باشد تا نزد پرودگار متعال و‌ خالق خود محبوب شود.
🔸 زندگی انسان مأنوس با قرآن، زندگی اخلاقی‌تر و معنادارتر، و‌ معنوی‌تر است.
🔸انسان مأنوس با قرآن، همیشه در زندگی با برنامه، با نشاط و با بصیرت است.
🔸انسان قرآنی انسانی است که همیشه در پی افزایش لذت های ظاهری و باطنی زندگی است، و از لذت های حرام و غیر اخلاقی و غیر عرفی و ناروا و غیر مقبول پرهیز می‌کند.

تمام این ویژگی‌ها مربوط به بعد فردی زندگی انسان قرآنی است.
از بعد زندگی اجتماعی هم:
🔹انسان مأنوس با قرآن در پی ساختن جامعه‌ای است که در آن کرامت و عزت و حریت حاکم شود.
🔹انسان قرآنی در جامعه، لیاقت ها و استعدادها را پرورش می‌دهد.
🔹انسان قرآنی در جامعه با فساد و ریا و چندچهرگی و نفاق مبارزه کرده و اجازه ی رشد کردن و حیات به آنها نمی‌دهد.
🔹انسان قرآنی جامعه‌ای تشکیل می دهد که در آن مسئولیت و احساس را جذب و تعلل و سستی و غفلت و هرج ومرج را دفع می‌کند.
🔹در جامعه‌ای که انسان های قرآنی در آن زندگی می کنند آکنده از زیبایی و نزاهت ‌بوده و علم و فضل حاکم و فضیلت انسان ها بر مبنای علم و معرفت و جهاد تعریف می‌شود.
🔹انسان قرآنی به برکت انس با قرآن، درد دردمندان را احساس کرده و آه آنها را با تمام وجود می‌بیند ‌و می‌شنود، لذا کمر خدمت برای رفع مظلومیت و استضعاف از مظلومین و مستضعفین می‌بندد.

از خداوند متعال توفیق یافتن این صفات و ویژگی‌های انسان های قرآنی را طلب نموده و خواهانیم.

🌱شب عید فطر و‌ جشن عبودیت و بندگی است، بندگانی که به برکت این ایام، اخلاص در عقیده ی خود را تقویت کرده و درس های انس با قرآن را گرفته و بهره‌مند شده‌اند.
از پروردگار منّان خواهانیم توفیق استفاده از الهامات و درس های قرآنی در زندگی را عنایت فرموده و کمک نماید تا انس با قرآن را به صورت مستمر و دایمی در زندگی داشته باشیم.

(والسّلام من اتَّبع الهدی)