﷽یک جرعه از قرآن(۵)

«کفر»
زبیری می‌گوید به امام صادق‌(ع) عرض کردم: معانی «کفر» در قرآن را بیان فرمایید؛ حضرت فرمود، واژه کفر در کتاب خدا به پنج معنا استعمال شده است:
۱_ کفر جحود ⬅️ به معنای انکار ربوبیت خداوند، کسانی که می‌گویند نه خدایی است و نه بهشتی و نه جهنمی. این عقیده که ادعا می‌کنند هیچ عاملی جز روزگار، ما را فانی نمی کند.

۲_ معنای دیگر ⬅️ انکار آگاهانه است. چنین کسی حقانیت چیزی را که برایش اثبات شده، انکار می‌کند، چنانکه خداوند می فرماید:

«آنان در حالی که یقین به آن داشتند، ظالمانه و برتری جویانه انکارش کردند».(سوره نمل ۱۴)

۳_ کفران نعمت ⬅️ چنانکه خداوند در سوره ابراهیم آیه ۷ فرمود:

«اگر شکر کنید افزونتان خواهم کرد و اگر کفران ورزید، همانا عذاب من سخت است».

۴_ معنای دیگر کفر ⬅️ ترک آن چه را که خداوند بدان امر کرده است.
چنانکه‌ در آیه ۸۵ سوره بقره خداوند فرموده است:

«آنگاه که از شما پیمان گرفتیم که خون خویش را مریزید و یک دیگر را از دیارتان بیرون نکنید، شما اقرار کردید و شهادت دادید، سپس اکنون خویشتن را می‌کشید و گروهی از خودتان را از دیارشان اخراج می‌کنید و بر آنان با گناه و تجاوز غلبه می کنید و اگر خویش را اسیر شما کنند ، فدیه می‌گیرید و حال آن که اخراج آنان بر شما حرام بوده است.»
آیا به برخی از کتاب خدا ایمان می آورید و به برخی دیگر کفر می ورزید؟ پس مجازات آن دسته از شما که این گونه عمل کنند، چیست؟

۵_ معنای آخر ⬅️ برائت و بیزاری، چنانکه در سوره ممتحنه آیه ۴ سخن حضرت ابراهیم را نقل می‌کند که به گمراهان امتش گفت:

«ما از شما بیزاریم و بین ما و شما دشمنی و بغض همیشگی است، تا وقتی که شما ایمان به خدای یگانه آورید».

@MoshtaganZohoor




﷽یک جرعه از قرآن (۳)

«دین»
دین نیز از جمله واژه‌‌هایی است که در چند معنی در آیات بکار رفته از جمله این آیات و معانی:

✓ دین به معنای جزاء‌ عمل
«مٰالکِ یَومِ الدّین»(حمد/۳)
«والّذی أطعَمُ أن یَغفِرَ لی خَطیئَتی یَومَ الدّین» (شعراء/۸۲)
دین به‌ معنای آیین توحیدی
«ألدّین عِندَاللّه الإسلٰام» (ال عمران/۱۹)
✓ دین به معنای قوانین مدنی
«…دینُ الْمَلِک …»(۷۶/ یوسف)

فارغ از معنای سوم که به معنای قوانین بشری برای زندگی اجتماعی هست، و باید متاثر از دین آسمانی باشد، «دین» برای تسهیل معاش انسان و رمز و راز پیشرفت و کمال و تعالی و نردبانی برای رساندن به بی‌نهایت است، متنی لطیف و همسو با فطرت، که انسان از سر رغبت به آن دل‌سپرد و به آن روی آورد.
دین حکایتگر صاحبی عالم و مدبر است که تا انتهای کار انسان را تدبیر نموده و به واپسین دغدغه‌های او نیز، لباس عمل میپوشاند.

کمال دین در زیبایی آن است که در هر عصر صاحبان دین ائمه معصومین(ع) آنرا با هسته‌ای ثابت اما پوسته‌ای هنرمندانه به بشر تعریف و عرضه می‌دارند.
اگر دین در قرآن با واژه‌هایی چون واصب، قیوم، و از همه کاملتر با واژه مقدس «اسلام» همنشین شده، بخاطر وزین‌ و بی نظیر بودن آن از حیث آرامش و تعادل بخشی آن و ممانعت از زیان به دیگران، و نشانگر عقلانیتی در خود(دین) است که آنرا از افراط و تفریط و خرافات مصون نگه می‌دارد.

حال در قبال این دین، دیندار چگونه باید باشد خود بحث شیرین دیگری است.

@MoshtaganZohoor




﷽یک جرعه از قرآن (۲)

«اسلام»

از جمله واژه‌های قرآنی واژه بسیار مهم «اسلام» می‌باشد.

تاریخچه اسلام به چه زمان برمیگردد؟

🔸از دیدگاه قرآن دین نزد خدا فقط اسلام است:
«إنّ الدّین عِنداللّه الإسلام». (آل‌عمران/‌۱۹)
«و من یَبتغِ غَیرالإسلام دیناً فلن یُقبل منهُ و هُو فِی‌الاخرة منَ الخٰاسرین».
( آل‌عمران/۸۵)

🔸اگر دین نزد خدا فقط اسلام است، تمام انبیاء صاحب شریعت و غیر آن، مبلغ و مروّج دین اسلام بودند اما اسلام به معنی عام آن، تسلیم نمودن مردم به حقی که در شریعت خدا به پیامبرانش وحی نموده:
«شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ» (شوری،۱۳)
«براى شما آيينى مقرر كرد، از همان گونه كه به نوح توصيه كرده بود و از آنچه بر تو وحى كرده‌ايم و به ابراهيم و موسى و عيسى توصيه كرده‌ايم كه دين را بر پاى نگه داريد و در آن فرقه فرقه مشويد. تحمل آنچه بدان دعوت مى‌كنيد بر مشركان دشوار است. خدا هر كه را خواهد براى رسالت خود بر مى‌گزيند و هر كه را بدو باز گردد به خود راه مى‌نمايد».

🔹اسلام ملکهٔ صبا:
«فَلَمَّا جَاءَتْ قِيلَ أَهَكَذَا عَرْشُكِ قَالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ» (نمل/۴۲)
«چون آمد گفتندش: آيا تخت تو چنين بود؟ گفت: گويى همان است. و ما پيش از اين آگاه شده بوديم و تسليم بوده‌ايم».

🔹اسلام حواریون حضرت عیسی(ع):
«فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل‌عمران،۵۲)
«چون عيسى دريافت كه به او ايمان نمى‌آورند، گفت: چه كسانى در راه خدا ياران منند؟ حواريان گفتند: ما ياران خداييم. به خدا ايمان آورديم. شهادت ده كه ما تسليم هستيم».

با توجه به این آیات، اسلام در معنای عام یعنی تسلیم‌ شریعتی که خداوند توسط پیامبران به مردم رسانده، بعبارتی هرکس در هر زمان و در هر موقعیت تسلیم حقی شود که انبیاء در آیین توحیدی بیان کردند، مسلمان در معنای عام آن است.
«أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ» (نمل،۳۱)
«بر من برترى مجوييد و به تسليم نزد من بياييد».
و اسلام در معنای خاص، شریعتی است که حضرت محمد(ص) بوسیله آن کاملترین شیوه تسلیم به حق را از سوی خدا به بشر عرضه نمود:
«إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا» (احزاب/۵۶)
«همانا خدا و فرشتگانش بر پيامبر صلوات مى‌فرستند. اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، بر او درود فرستید و سر تسلیم فرود آورید».

اللّهمَّ صلّ علیٰ محمّد و آل محمّد

@MoshtaganZohoor




﷽یک جرعه از قرآن(۱)

«قــــرآن»

«قرآن» از جمله واژه‌هایی است که در آیات مختلف، نقش و معانی متفاوتی را داراست.

🔸«قرآن»: در اصطلاح اذهان که معمولا با شنیدن این کلمه در ذهن‌ همه متبادر می‌شود، معجزه پیامبراکرم(ص) می‌باشد، همان کتاب هدایتگر آسمانی برای مسلمانان جهان، که به این معنی، در آیات مختلفی آمده است:
💠 «إنَّ هٰذا القُرآن یَهدی لَلّتی هِیَ أقوم…»
(اسراء، ۹)
«همانا این قرآن هدایت می‌کند به آنچه که آن قوام و پایداری دارد…».
💠 «و إذا قرئ القرآن فَاستمعوا له …» (اعراف، ۲۰۴)
«زمانیکه قرآن خوانده میشود پس گوش بسپارید برایش …»

🔸«قرآن» در معنای دیگرش مفهوم «خواندن» را در خود دارد:
  «انَّ علینا جَمعهُ و قرآنه⚜ فإذا قرأناه فاتبع قرآنه» (قیامة، ۱۷ و ۱۸)
«تنظیم و خواندنش بر عهده ماست⚜ پس هرگاه آنرا خواندیم، خواندنش را دنبال کن».

مراد از خواندن(قرآن)، روخوانی کردن از نوشته یا لوحی نیست، بلکه ذکر و بیان جریانات ‌و برنامه‌ها و سخنان خداوند متعال بصورت شفاهی بر پیامبراکرم(ص) می‌باشد که جهت جلوگیری از کم و زیاد شدن کلام وحی، ضرورت به نوشتن و کتابت شده و‌ در نظر مردم چنین تداعی شده که قرآن مکتوب نازل شده است.
اگر این معنا از «قرآن» از ریشه «قرأ» دانسته شود، منظور از قرآن، آن نوعی خواندنی‌ است که:
۱) آیه به آیه‌اش به هم مرتبط و در تکمیل و توضیح هم آمده است.

۲) امر به توجه، دیدن و بیان امری با ذکر تمام جزئیات، مثلا:
«اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا» (اسراء، ۱۴)
«بخوان نامه‌ات را، امروز تو خود براى حساب كشيدن از خود بسنده‌اى».
توضیحات فقط جرعه‌ای بود از دریا، قطعا با «تدبر، تفکر، تعقل» در آیه به آیه این مجموعه آسمانی، راهکارهای علمی و عملی برای انسان جهت سعادتمندی در دنیا و عقبی در پی خواهد داشت.

@MoshtaganZohoor